บันทึกไม่ประจำวันของเจ้าชายน้อย

ชีวิตความเป็นอยู่ของทหารเรือ เป็นเรื่องที่น่าสงสัยสำหรับบุคคลทั่ว ๆ ไป ที่ไม่ได้มีความเกี่ยวพันกับทหารเรือ แม้แต่ญาติพี่น้องของผมเองก็ยังสงสัยไต่ถามอยู่เป็นประจำว่า การที่ไปอยู่ในเรือรบนั้น วัน ๆ หนึ่ง ทำอะไรบ้าง ในความคิดของคนทั่ว ๆ ไปนั้น คิดว่า ทหารเรือถ้าไม่ออกทะเล ก็คงจะไม่มีงานทำ แต่ความจริงหาได้เป็นเช่นนั้น ทหารเรือ ก็เหมือนๆ กับ ทหารอื่นๆ ทั่วๆ ไป ที่ยึดถือคติ ยามศึกเรารบ ยามสงบเราฝึก ดังนั้น พวกเราจึงมีการฝึกอยู่ตลอดทั้งปี

และหน้าที่อีกอย่างหนึ่งที่สำคัญ สำหรับผู้ที่อยู่อาศัยกับเรือ ก็คือ การดูแลเรือ หรือว่าบ้านหลังที่สองของเรา ให้อยู่ในสภาพเรียบร้อย พร้อมเสมอสำหรับการออกทะเล ไม่ว่าจะภารกิจอะไรก็ตาม ดังนั้น งานของทหารเรือ ซึ่งถือเป็นงานที่สำคัญและเป็นพื้นฐานที่สุด ก็คือ การเตรียมคนและวัตถุให้พร้อมสำหรับภารกิจ เท่านั้นเอง

การฝึกนั้น ก็มีการฝึกทั้ง ในขณะที่เรือจอดอยู่ในท่า และการฝึกโดยนำเรือออกไปในทะเล บ่อยครั้งที่เรือออกไปในทะเลก็เพื่อการฝึก แต่ก็มีเรืออยู่ไม่น้อยที่ออกไปปฏิบัติภารกิจในการลาดตระเวน ตรวจตราความสงบ และช่วยเหลือผู้ประสบภัยในทะเล

การฝึกของทหารเรือนั้น ใช่ว่าจะมีแต่การฝึกยิงอาวุธ เช่น ปืนใหญ่ อาวุธปล่อยนำวิถี หรือ ตอร์ปิโด แต่เพียงอย่างเดียว แต่ยังมีการฝึกซึ่งเกี่ยวกับ การนำเรือในทะเลทั้งหลาย , การฝึกช่วยเหลือผู้ประสบภัยในทะเล , การฝึกเข้าตรวจค้นเรือต้องสงสัย , การฝึกดับไฟ และอุดปะค้ำจุนเรือที่ท้องเรือทะลุ เป็นต้น นอกจากการฝึกแล้ว เราก็ต้องศึกษาทฤษฎีอีกมากมาย ที่เรายังไม่ได้เรียนมาจากโรงเรียน แต่ต้องมาศึกษาเพิ่มเติมในหน่วยฝึกของทหารเรือ ทั้งนี้ก็เพื่อเพิ่มพูนความสามารถของพวกเราเอง

สำหรับการบำรุงรักษาเรือเองก็เช่นกัน งานนี้นี่แหละที่ทำให้พวกเรามีงานทำอยู่ทุกวัน ไม่ใช่ว่าง เหมือนอย่างที่ใครหลายคนเข้าใจ เพราะงานเหล่านี้มีทุกวัน ทั้งในขณะที่เรืออยู่ในท่า และในทะเล งานพวกนี้ก็ได้แก่ การกำจัดสนิมบนตัวเรือ ที่เรียกว่า "เคาะสนิม", ทาสีเรือ , การทำความสะอาดเรือ , การบำรุงยุทโธปกรณ์ต่าง ๆ ให้พร้อมที่จะใช้งานอยู่เสมอ ซึ่งยุทโธปกรณ์เหล่านี้ ต่อเรือหนึ่งลำก็มีเป็นร้อย ๆ พัน ๆ อุปกรณ์ล่ะครับ ยุทโธปกรณ์เหล่านี้ก็ได้แก่ อาวุธทั้งหลาย , เครื่องมือในการเดินเรือ เช่น เรดาร์ ซึ่งก็มีสารพัดเรดาร์ ทั้งเรดาร์ ตรวจการณ์พื้นน้ำ , เรดาร์อากาศ , โซนาร์ , ระบบ GPS , ไยโร , หางเสือ และเครื่องจักรต่าง ๆ สารพัด อีกทั้งยังมีอุปกรณ์เพื่อความสะดวกสบายอีก เช่น เครื่องปรับอากาศ ซึ่งสำคัญมาก ๆ ก็ลองคิดดูนะครับ ว่าเหล็กทั้งแท่ง ที่อยู่ในพื้นที่เขตร้อนอย่างบ้านเรา มันจะดูดซับความร้อนได้ดีขนาดไหน ขนาดตึกรามบ้านช่องที่มีหน้าต่าง ประตู ยังร้อนเลย แล้วเรือที่ หาช่องระบายอากาศออกสู่ภายนอก ได้ยากเย็น จะไม่ร้อนได้อย่างไร เพราะฉะนั้น พวกเราจึงต้องมีแอร์ครับ ไม่งั้นนอกจากจะร้อนแล้ว ก็คงจะอยู่ไม่ได้ เนื่องจากอากาศบริสุทธิ์ ไหลเวียนไม่เพียงพอ

งานบำรุงรักษาอุปกรณ์พวกนี้ ก็ต้องทำอย่างเป็นประจำและสม่ำเสมอ เช่น ตรวจเช็คน้ำมันเชื้อเพลิง , น้ำมันหล่อลื่น , การเปลี่ยนอะไหล่ , การเดินอุปกรณ์เมื่อไม่ได้มีการใช้งานนาน ๆ ซึ่งตรงนี้ก็คงเหมือนโรงงานทั่ว ๆ ไป ที่ต้องมีการปรนนิบัติรักษาอุปกรณ์เป็นอย่างดีอยู่อย่างสม่ำเสมอ ใช่แต่ว่า ใช้อย่างเดียวให้มันพัง ๆ ไป ซึ่งด้วยจำนวนอุปกรณ์ที่มีอยู่มากมาย ก็ทำให้เรามีงานวุ่นได้ทุกวันล่ะครับ ในบางครั้งก็มีอุปกรณ์ที่ชำรุด ในเบื้องต้นก็ต้องซ่อมทำกันเองไปก่อน ก็ทำให้มีงานที่ต้องทำเพิ่มขึ้นอีกเป็นพะเรอเกวียน แล้วอุปกรณ์ทั้งหลาย แม้ว่าเราจะได้ปรนนิบัติดูแลรักษามันอย่างดีแล้วก็ตาม แต่มันก็ชอบชำรุด หรือทำงานผิดปกติอยู่บ่อยครั้งทีเดียว อาจจะแค่เล็กน้อย หรือชำรุดมากก็ตามที

นอกจากงานดังกล่าวแล้ว ก็ยังมีงานประเภทงานเอกสาร ซึ่งก็มีอยู่เยอะแยะมากมายทีเดียว ทั้งรายงานที่ต้องรายงานเป็นประจำให้หน่วยเหนือทราบ และงานพิเศษต่าง ๆ เช่นการเบิกเงิน , เบิกพัสดุต่าง ๆ เหล่านี้ก็ล้วนแต่เป็นงานที่ต้องปฏิบัติของทหารเรือทั้งนั้น

และอีกงานสำคัญที่ขาดไม่ได้เลยสำหรับทหารทั้งหลาย ก็คือการเข้าหน้าที่เวรยาม ซึ่งตราบใดที่ยังเป็นทหารอยู่ก็ต้องเข้าเวรยามกันทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นนายพล หรือว่าพลทหารก็ตาม

ดังนั้นจะเห็นได้ว่า พวกเราไม่เคยได้ว่างเว้นจากการทำงานเลย แม้ในยามที่เรือไม่ได้ออกไปไหน ก็ยังมีงานอยู่มากมายให้ทำ ให้รับผิดชอบ เพราะฉะนั้นอาชีพทหารจึงไม่ใช่อาชีพที่สบายมากนัก เหมือนที่หลาย ๆ คนเข้าใจ