ทะเลคลั่ง

posted on 29 Mar 2011 02:26 by zedth in Poems directory Fiction
 
อึงคะนึงกึกก้อง                ลมฝน
เกลียวคลื่นซัดสาดวน         เกลือกกลิ้ง
ทะเลคลั่งซัดจน               น้ำขุ่น คลั่กนา
เรือล่องราวถูกทิ้ง             เหนื่อยล้า คนเรือ

นานวันไปยิ่งช้ำ               นาวา
กลางคลื่นลมธารา            ต่อสู้
พายุก่อฤทธา                  หนักหน่วง
เรือลิ่วปลิวมิรู้                  พรุ่งนี้ เป็นไฉน

ครืนครืนเสียงคลื่นซ้ำ         เรือเอียง
พรึ่บพรั่บธงทิวเรียง           พัดพริ้ว
อึงอลป่วนปั่นเสียง            ลมลิ่ว
ปังปึ่งพิโรธกริ้ว                บ่สู้ ก็ตาย

หวีดหวิวกรีดร่ำร้อง            แรงลม
กระหน่ำฝนพร่างพรม          ส่งซ้ำ
ระบือลั่นดังขรม                ฟ้ารั่ว ฤาเจ้า
สาดส่งละอองน้ำ              ท่วมท้น ดาดฟ้า

ทะเลเดือดฟ่องฟุ้ง             ฟองขาว
เห็นคลื่นซัดหาดยาว          ครั่นคร้าม
หมอกเมฆเคลื่อนบังดาว      หมองหม่น นักนา
คืนค่ำกลัวเกินห้าม             รุ่งเช้า มิพ้น

ตึงตังขืนตื่นสู้                   ลมแรง
ตู้ตั่งเตียงตะแคง               มิท้อ
กลัวเกรงห่อนสำแดง          เห็นไม่
เรือแล่นลอยลำล้อ             คลื่นสู้ สุดใจ
 
หันหัวเรือต่อต้าน              ทานทัด
ซ่าซู่โหมสาดซัด              ทั่วถ้วน
นาวียั่งยืนหยัด                 มิผ่อน พักกาย
ฝืนต่อต้านแรงม้วน            คลื่นห้อ หั่นเรือ

หากนาวาแล่นโล้             ทานทน
ลอยล่องในสายชล           อยู่ได้
วันพรุ่งรุ่งเช้ายล               แสงส่อง
จักถวายพานไหว้             หมู่ไม้ มงคล

หากมิอาจผ่านพ้น             คืนคลั่ง
ก็บ่ฝืนพลัง                     แผ่นฟ้า
ขอเพียงร่างถึงฝั่ง             คืนแก่ ญาตินา
ฝากชื่อลือชากล้า            กึกก้อง นภาลัย
 
โคลงสี่สุภาพนี้ แต่งขึ้นในวันที่ทดท้อกับชีวิตอยู่พอสมควร เป็นความรู้สึกที่ยอมจำนนต่อธรรมชาติ เพราะว่าอีกอาทิตย์เดียวก็จะจบสิ้นภารกิจและจะได้กลับบ้านไปพักผ่อนแล้ว แต่ธรรมชาติ คลื่นลมก็ยังไม่ยอมให้พวกเราได้อยู่กันอย่างสบายๆ ยังคงถาโถมใส่เรา เหมือนวันแรกที่เรามา และเหมือนช่วงตลอด 6 เดือนที่ผ่านมา ซึ่งเราเจอคลื่นลม และความยากลำบากอย่างหนักหน่วงมาก
 
ประกอบกับข่าวคราวภัยพิบัติที่บิวต์อารมณ์เหลือเกิน ทั้งสึนามิที่ญีปุ่น แผ่นดินไหวในพม่า น้ำท่วมในไทย ประกอบกับพายุดีเปรสชั่นที่เผชิญมาเมื่อเดือน พฤศจิกายนปีที่แล้ว ก็แทบเอาตัวไม่รอด หนีรอดมาได้แค่เสี้ยวยาแดงผ่าแปดเท่านั้นเอง มิฉะนั้น ก็อาจจะไม่ได้มานั่งเขียนบล็อกอยู่ตรงนี้
 
แต่ครั้งนี้ก็รู้สึกว่า อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ถ้าคลื่นมันแรง แล้วเรือทานไม่ไหว ก็คงต้องยอม ยอมจริงๆ ธรรมชาติถ้าเอาจริง ก็เอาชนะเราได้อยู่แล้ว อะไรจะเป็นก็ให้มันเป็นไป ขอให้เรามีสติก็พอ
 

Comment

Comment:

Tweet

สุขสันต์วันสงกรานต์นะคะ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ดอกมะลิ ดอกมะลิ ดอกมะลิ confused smile

#15 By Zuni on 2011-04-14 15:28

เข้ามาทักทายละครับหายไปนานเลยbig smile

#14 By varu on 2011-04-13 19:48

ขอให้ปลอดภัยทุกครั้งที่ต้องเดินทางไกล...

big smile
แต่งได้สุดยอดเลยค่ะ ,,
เก่งอะ ^ ^)b

#12 By caffeineaddict on 2011-04-06 22:56

ฝากถึงทุกๆ ท่านที่เป็นห่วงนะครับ ตอนนี้เดินทางกลับถึงบ้านโดยปลอดภัยแล้ว ขอบคุณทุกความห่วงใยนะครับ

#11 By เจ้าชายน้อย on 2011-04-04 19:10

ทำไมอ่านกลอนไปแล้วพาลน้ำตาคลอตามก็ไม่รู้ค่ะ เข้าใจความรู้สึกค่ะ นพก็เป็นครอบครัวทหาร(บก)

ขอให้พี่เจ้าชายน้อยปลอดภัย สบายดี กลับบ้านไวๆ นะคะ big smile

ตอนนี้ไม่รู้ต้องไปออกราชการทางใต้ด้วยรึเปล่าน้อangry smile

#10 By fiothiel on 2011-04-04 18:01

เขียนออกมาได้ภาพแจ่มชัดมากครับ เล่นคำซ้ำได้แพรวพราวด้วย นับถือๆ

อวยพรให้ได้กลับขึ้นฝั่งโดยปลอดภัยนะครับconfused smile

#9 By xiengyod on 2011-03-29 23:04

Hot! Hot! Hot! แต่งโคลงได้ราวกับกวีเลยค่ะ เห็นภาพคลื่นกระหน่ำเลย big smile

ชีวิตทหารเรือเนี่ยเสี่ยงภัยตลอดเลยนะคะ ขอให้อดทนเข้มแข็ง และสู้ต่อไปค่ะ big smile
รักษาตัวด้วยนะครับ

#7 By Q_plus on 2011-03-29 21:29

ขอให้ปลอดภัยนะคะbig smile

#6 By Mi~O on 2011-03-29 20:43

ขอให้ปลอดภัยค่ะ

#5 By PunPrai on 2011-03-29 20:41

ขอให้กลับบ้านเร็วๆนะคะbig smile
ขอให้ปลอดภัยนะครับ

#3 By K ToKa on 2011-03-29 11:46

ขอให้ปลอดภัยกลับมาครับ
สู้ๆครับ~big smile Hot!

#1 By Lil'BoX on 2011-03-29 02:52

Facebook