ฉันเกลียดเทศกาล

posted on 07 Feb 2011 14:54 by zedth in Navy-Story directory Knowledge

ช่วงใกล้เทศกาลสำหรับทหารเรือแล้ว เป็นช่วงที่นรกที่สุดครับ เพราะต้องรับศึกสองด้าน ด้านหนึ่งก็ด้านการงาน อีกด้านหนึ่งก็ด้านชีวิตส่วนตัว เพราะว่าพอใกล้ช่วงเทศกาลทีไร ไม่ว่าจะเป็น ปีใหม่ วาเลนไทน์ สงกรานต์ ลอยกระทง ก็จะต้องมีคำสั่งมาให้ออกราชการอยู่ร่ำไป หรือถ้าไม่มีคำสั่งมา ก็กำลังออกราชการอยู่พอดี น้อยครั้งมากครับ ที่ช่วงเทศกาลจะได้มีชีวิตปกติสุข อยู่กับบ้านกับครอบครัว โดยเฉพาะพวกที่อยู่เรือ ซึ่งมักจะมีราชการให้ออกกันเกือบทั้งปี

เวลาออกราชการแต่ละทีนั้นก็ต้องมีการเตรียมตัว เตรียมเรือ ไหนจะต้องรีบซ่อมอุปกรณ์ที่ชำรุดอยู่ให้เสร็จ ไหนจะต้องขนเสบียง ขนลูกปืน ขนข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัว เพื่อเตรียมตัวไปอยู่ในพื้นที่ปฏิบัติงานนานๆ ซึ่งก็ทำให้เกิดความเครียดขึ้นมาในระดับหนึ่ง เพราะงานต้องรีบเร่ง และหวั่นว่าจะไม่สำเร็จ แล้วยังต้องมีปัญหามาให้แก้อีก

พอได้แจ้งข่าวว่าจะต้องออกราชการให้กับแฟนแล้ว ก็จะต้องรับศึกจากแฟนที่ไม่เข้าใจอีก ซึ่งบรรดาแฟนๆ มักจะมีคำถามเดียวกันว่า ทำไมต้องมาออกช่วงนี้ด้วย ผมก็อยากจะถามเหมือนกันว่า ทำไมต้องมีเทศกาลช่วงนี้ด้วย ในความรู้สึกส่วนตัวแล้ว ใช่ว่าผมจะชอบออกราชการในช่วงเทศกาลนะ หัวใจคนเราก็คงไม่ต่างกัน

ดังนั้น เมื่อช่วงเทศกาลมาถึงทีไร ก็ได้แต่คิดในใจว่า "ฉันเกลี่ยดเทศกาล" ทั้งทหารเรือและแฟนทหารเรือ

ในช่วงแรกๆ ก็รับได้ยากเหมือนกัน เมื่อก่อนสมัยที่เป็นนักเรียนนายเรือ เวลาจะต้องออกฝึกภาคปฏิบัติในทะเลทีไรนี่แสนจะอาลัยอาวรณ์ อยากจะอยู่กับแฟนให้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้ เวลาออกฝึกก็เฝ้านับเวลาให้มันผ่านไปไวไว และรอวันที่จะได้กลับไปพบกันอีก แต่พอจบมาแล้ว หวังว่าเรื่องแบบนี้คงจะดีขึ้น ที่ไหนได้ หนักกว่าเก่าอีก เพราะจะมีคำสั่งฟ้าผ่ามาตลอดแบบไม่แจ้งให้ทราบล่วงหน้า ไม่เหมือนตอนเป็นนักเรียนนายเรือ ที่จะรู้ช่วงเวลาฝึกแน่นอน ผมเคยเจอคำสั่งให้ออกเรือวันที่ 1 มกราคม ในวันที่ 27 ธันวามาแล้ว ตั้งตัวแทบไม่ติดเลยทีเดียว รู้สึกเฮิร์ตมากครับตอนนั้น แต่ทำอย่างไรได้ นี่มันคืองาน และเป็นคำสั่งที่ต้องปฏิบัติอย่างเลี่ยงไม่ได้

แต่พออยู่ไปนานๆ เจอคำสั่งแบบนี้บ่อยๆ ก็เริ่มจะทำใจได้ เริ่มชินมากขึ้น ทั้งตัวเองทั้งแฟน ซึ่งคนอื่นๆ ก็คล้ายๆ กัน แต่ใช่ว่าจะรับได้ตลอดไปนะครับ ก็ยังมีง้องแง้งบ้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเวลาที่เราได้อยู่กับที่นานๆ แล้วอยู่ดีๆ ก็มีคำสั่งให้ออกปฏิบัติราชการมา อาการแบบเดิมๆ ก็จะกลับมาอีก

เรื่องแบบนี้ คนเป็นแฟนต้องเข้าใจ และยอมรับให้ได้ ถ้ารับไม่ได้ก็ต้องทำใจให้ได้ เพราะนี่คืองาน นี่คือสิ่งที่ทหารเรือต้องปฏิบัติ มันเลี่ยงไม่ได้เลย ที่จะต้องเจอแบบนี้ จนกว่าแฟนคุณจะพ้นไปจากเรือนั่นแหละ ผมอยากให้ข้อคิดเตือนสติบรรดาแฟนๆ ทหารเรือทั้งหลายที่ยังง้องแง้งกับเรื่องแบบนี้ว่า คุณต้องมองว่านี่คืออาชีพ การออกปฏิบัติราชการเป็นส่วนหนึ่งของการทำงาน ถ้าเค้าไม่ทำงานนี้ เค้าก็ไม่มีเงินมาเลี้ยงดูครอบครัว แต่ที่สำคัญที่สุด นี่เป็นส่วนหนึ่งที่ประกอบศักดิ์ศรีของความเป็นทหารเรือ ทหารเรือต้องออกปฏิบัติราชการ ต้องเอาเรือออกไปคุ้มครองน่านน้ำไทย ต้องเอาเรือออกไปลาดตระเวน ซึ่งนั่นคือความภาคภูมิใจ และเป็นความมุ่งมั่น มุ่งหมายที่ทำให้เราก้าวเข้ามาเป็นทหาร มาทำงานตรงนี้  

ดังนั้นการที่คุณง้องแง้งและแสดงความไม่เข้าใจจนเกินเลยไป จนถึงขั้นต้องทะเลาะกันทุกทีที่พูดว่าเรือออกราชการ ก็จะกลายเป็นว่าคุณไม่ได้เคารพในการตัดสินใจเริ่มต้นของแฟนคุณที่เค้าเข้ามารับราชการเป็นทหารเรือ และผมเชื่ออย่างแน่นอนว่า นี่จะบั่นทอนความสัมพันธ์ของคุณและเขาไม่มากก็น้อยครับ

ผมคงต้องบอกว่า โชคดีเท่าไหร่แล้ว ที่ยุคนี้มีโทรศัพท์ มีอินเตอร์เน็ต มีอีเมล มี Facebook มี Twitter มีกล้องดิจิตอล มีเว็บแคม ถึงจะออกราชการ ก็ยังคุยกันได้ ยังอัพเดทสถานะได้ ยังส่งรูปให้ได้ ยังเห็นหน้ากันได้ ถ้าเป็นเมื่อก่อน ออกราชการก็คือ ถูกตัดขาดออกจากสารบบของคนๆ นั้นไปเลย ซึ่งเมื่อรู้ตัวอีกที ก็เหมือนคนไม่รู้จักกันไปแล้ว

การออกราชการในสมัยนี้ไม่ได้เลวร้ายอะไรขนาดนั้น ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมเห็นใจจริงๆ นะ แต่เดี๋ยวนี้ถ้าคุณรู้จักบริหารเวลา บริหารความรู้สึกดีๆ ผมว่าการออกราชการน่าจะทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างคนสองคนดีขึ้นได้ด้วยซ้ำ เพราะว่าเราได้ห่างกันบ้าง เราได้รู้จักดูแลตัวเอง ได้รู้จักการอยู่คนเดียวเวลาที่ไม่มีเขา ได้ใช้เวลาอยู่กับ Space ของตัวเองอย่างเต็มที่ แทนที่จะต้องคอยแคร์ใครคนใดคนหนึ่งอยู่ตลอดเวลา และเมื่อเรากลับมาเจอกันอีกครั้ง เราก็ดูแลกันอย่างเต็มที่ และเติมเต็มความรู้สึกคิดถึง ความห่วงหาได้มากกว่าเดิม เพราะเวลานี้เรารู้แล้วว่าการห่างกันนานๆ เป็นอย่างไร ความคิดถึงอย่างสุดหัวใจมันเป็นอย่างไร

ซึ่งมันควรจะเป็นอย่างนั้น แต่ชีวิตจริงมันไม่เป็นอย่างนั้นน่ะสิ ผมยังคงได้ยินคนรอบข้างทะเลาะกันเรื่องเหล่านี้อยู่ตลอดเวลาที่เป็นนายทหารมาเป็นเวลา 9 ปี แม้แต่กับตัวเองก็เหมือนกัน ปัจจุบันก็ยังต้องเจอกับเรื่องแบบนี้อยู่ โดยเฉพาะเมื่อมันมาบวกกับความไม่แน่นอนสไตล์ทหารเรือด้วยแล้ว คือ เราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เรือจะต้องออกปฏิบัติราชการในทะเล เมื่อไหร่คลื่นลมในทะเลจะแรงจนเราขึ้นบกไม่ได้ เมื่อไหร่จะมีคนประสบภัยในทะเล และเราต้องออกไปช่วยเหลือ ดังนั้นเราจึงวางแผนล่วงหน้าไม่ได้ด้วยประการทั้งปวง และนี่เองที่ผมว่าเป็นสาเหตุที่แท้จริงของการง้องแง้งของผู้หญิง เพราะเราไม่สามารถให้คำสัญญาได้ว่า ช่วงนี้จะว่างนะ แล้วเราไปเที่ยวกัน หรือว่าช่วงนี้จะไม่ไปไหนเลยนะ เดี๋ยวไปพักผ่อนต่างจังหวัดกัน ทุกๆ อย่างในชีวิตของทหารเรือไม่สามารถกำหนดอะไรแน่นอนได้เลย เพราะเราเอาชีวิตไปผูกติดไว้กับความไม่แน่นอนหมดทุกอย่าง

ความไม่แน่นอนที่ว่าก็ได้แก่ ทะเล ที่เราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่มันจะสงบ เมื่อไหร่มันจะแรง แม้เราจะคาดการณ์มันได้ แต่มันก็มีอะไรมาให้เราเซอร์ไพรส์อยู่เสมอ และทหารเรือเราก็ขึ้นอยู่กับความไม่แน่นอนนั้น ซึ่งเราต้องพร้อมรับกับสถานการณ์ที่ไม่แน่นอนนั้นอยู่เสมอๆ มีอยู่สิ่งเดียวที่แน่นอนคือ ถ้ามีคำสั่งให้ออกเรือ ก็ต้องไปออกเรือ ดังนั้นเราจึงสัญญิงสัญญากับใครไม่ได้เลยจริงๆ ว่าเราจะไปเจอได้ตามนัด นัดทุกนัดต้องสามารถเลื่อนได้ ยกเลิกได้

เรื่องนัดไม่ได้ยังไม่เท่าไหร่ เจออยู่ดีๆ ก็ว่าง อยู่ดีๆ ก็กลับมาได้ เข้าไปอีก ผู้หญิงเค้าก็ตั้งตัวไม่ถูก วางแผนไม่ทัน กลายเป็นว่าเราว่าง เค้าไม่ว่างไปเสียอีก เป็นอะไรที่น่าหงุดหงิดรำคาญใจและชวนให้ทะเลาะกันเสียทุกที สาเหตุก็มาจากภารกิจอีกนั่นแหละ คือเมื่อไหร่ที่มันว่างเว้นจากภารกิจ เราก็จะมีโอกาสได้พักผ่อนกลับบ้านกลับช่องได้บ้าง แต่เราไม่สามารถจะไปกำหนดได้ว่า เดือนนี้ทำงานจากวันนี้ถึงวันนี้นะ แล้ววันนี้ถึงวันนี้จะว่างนะ แต่ลักษณะของทหารเรือคือ เอาล่ะ เรือเข้ามาจอดแล้ว มีเวลาว่างอาทิตย์นึง เอ้าปล่อยกลับบ้าน กลับมาที่เรืออีกทีวันนี้นะ ซึ่งก่อนหน้านี้ไม่มีวี่แววเลยว่าจะว่าง มันก็เลยทำให้หัวเสียกันไปใหญ่

ดังนั้นเป็นแฟนทหารเรือจะใช้ความเข้าใจอย่างเดียวคงไม่พอแล้ว ต้องมีความอดทนด้วย ซึ่งความอดทนนี้คงไม่นานมากนัก อย่างเก่งๆ ก็คงสัก 15 ปี แต่หลังจากที่ได้ย้ายขึ้นบกแล้ว เรื่องแบบนี้ก็จะลดน้อยลง และจะกลายเป็นความภูมิใจที่เราสามารถประคับประคองความรักและชีวิตคู่ให้ผ่านพ้นมาได้

อีกทางแก้หนึ่งที่พอจะเป็นทางออกที่ดีก็คือ ใช้ทุกเวลานาทีที่ได้อยู่ด้วยกันอย่างมีคุณค่าที่สุด อย่างที่ผมได้เคยเขียนไว้ในเรื่อง “เพราะไม่รู้ว่าเวลาจะเหลืออีกเท่าไหร่” ตัวอย่างของทหารเรือเรื่องการออกราชการนี้ เป็นตัวอย่างที่พอจะเทียบเคียงได้กับเรื่องนี้ เพราะว่าเราเองก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะไม่ได้อยู่ด้วยกัน และเมื่อไหร่จะได้อยู่ด้วยกัน ดังนั้น ถ้าเราใช้ทุกวันที่ได้อยู่ด้วยกันไปอย่างมีค่าแล้ว การได้อยู่ด้วยกันในเทศกาลต่างๆ ก็ไม่จำเป็น

ก็อยากจะฝากไปถึงแฟนๆ ทหารเรือ ในโอกาสที่วันวาเลนไทน์ใกล้จะมาถึงแล้ว ถ้าแฟนไม่ได้ออกราชการไปไหน ถือว่าโชคดีแล้ว ก็ฉลองวันแห่งความรักกันไปให้เต็มที่ แต่ถ้าแฟนออกราชการขอให้มอบความรัก ความเข้าใจ และความอดทนให้แทนดอกกุหลาบ เพราะมันจะมีค่าและอยู่ทนกว่าดอกกุหลาบที่อีกไม่กี่วันก็ต้องร่วงโรยไปครับ

ป.ล. สำหรับใครที่ไม่เข้าใจว่าออกราชการคืออะไร ไปอ่านได้ที่เอนทรี่ ออกราชการ นะครับ

Comment

Comment:

Tweet

เบ็นซ์ก็เกลียดเทศกาลเหมือนกันค่ะ

เพราะอนาคตต้องทำงานกะโรงแรม

เทศกาลที่ไร หยุด ม่ายได้ ต้องคอยบริการคนที่เค้ามาพักเที่ยว

อิจฉาซะจิ๊งงงงง -*-

#19 By Luckystar_Benz on 2011-02-12 18:17

Sad Valentine งัยครับ

#18 By เจ้าชายน้อย on 2011-02-12 09:56

อ่านแล้วเศร้า..

#17 By T o' M @ ZZ u ครับ on 2011-02-12 08:41

คุณแฟน จะต้องเข้าใจมากๆเลยนะคะ big smile

#16 By PunPrai on 2011-02-10 21:07

เข้าใจเลยค่ะว่าความรู้สึกมันเป็นยัง ไง

เศร้าเลยคำสั่งสายฟ้าแลบมาอีกแล้ว

#15 By Pureriku on 2011-02-08 17:14

ถ้าเข้าใจยอมรับตรงนี้ เรื่องก็คงผ่านไปด้วยดีล่ะค่ะ เอาใจช่วยนะคะ big smile

ชีวิตข้าราชการมันไม่ได้แน่นอนเลยเนอะ คุณพ่อทำงานจนจะเกษียรอยู่แล้ว มาโดนสั่งย้ายไปสระบุรี ต้องขับรถไปกลับจากกรุงเทพฯ ทุกวัน ตอนนี้เลยเออร์ลี่ รีไทร์ มานอนอยู่บ้านแล้วค่ะ sad smile Hot! Hot! Hot!
โอ้ว....
สุดยอดเลยค่ะ
แฟนทหารเรือต้องอดทนนี่เอง
ไม่ได้แพ้เจ้าตัวเลยใช่มั้ยคะ open-mounthed smile

แต่ก็จริงนะคะ
ห่างกันบ้าง จะได้รู้ว่าช่วงเวลาที่ได้อยู่ด้วยกัน
มันมีค่ามากแค่ไหน

ขอให้ผ่านมันไปให้ได้
และมีความสุขมากๆ นะคะ : ]

#13 By ป่ า น ,, on 2011-02-08 15:14

เป็นทหารต้องอดทน อิอิ big smile

#12 By Paa orKant on 2011-02-08 11:40

คุณ jija เป็นเหตุผลในการเข้าบล็อกที่แปลกมากๆ นะครับ ว่างๆ ก็เขียนบล็อกเหตุผลที่เกลียดเทศกาลดูมั่งสิครับ

#11 By เจ้าชายน้อย on 2011-02-08 11:09

เป็นแฟนทหารต้องอดทน big smile

#10 By ไอ้แป้น : i-phan on 2011-02-08 10:05

ยังไงดีคะ ไม่ชอบเทศกาลเหมือนกัน แต่คนละเหตุผลกันค่ะ

ปล. ชอบเข้ามาดูกล่อง "ฝากข้อความถึงเจ้าชายน้อย"

สวยดีค่ะ big smile
คุณ Brandy : ต้องคนหัวอกเดียวกันเท่านั้นใช่มั้ยครับ ถึงจะเข้าใจ

หวังว่าตอนนี้คงจะดีขึ้นแล้วนะครับ

#8 By เจ้าชายน้อย on 2011-02-08 08:24

อ่านแล้วซึ้งจะร้องไห้

แฟนผมก็ทิ้งผม เพราะความไม่แน่นอนของวิชาชีพนี่แหละครับ

อยู่ ๆ ก้ต้องอยู่ไซต์นานกว่ากำหนด หรือ อยู่ ๆ ต้องขึ้นไปแก้หน้างาน

เฮ้อ ไม่เข้าใจกัน ก็คงต้องจากกันแลครับ

Hot! Hot! Hot!

#7 By Brandy Frisky on 2011-02-08 03:04

สู้ๆค่ะ♥

#6 By HineyHelsinki on 2011-02-07 23:58

เข้ามาให้กำลังใจเน้อ
ไม่ชอบเลยครับ คำสั่งสายฟ้าแล่บเนี่ย มันกดดัน เครียด

เอาใจช่วยทหาร และแฟนทหารครับ เพราะคนที่มีหน้าที่เสียสละ หรือทำอะไรเพื่อคนอื่น

แน่นอนมันจะต้องเอาจากเวลาของตัวเองไป

#4 By มนุษย์กล่อง on 2011-02-07 20:27

ผมมาคิดดูอีกทีนะครับ พบรักในที่ทำงานน่าจะหมายถึงกองทัพเรือมากกว่าเรือลำเดียวกันนะครับ ผมว่าเราจำกัดวงแคบเกินไป

#3 By เจ้าชายน้อย on 2011-02-07 20:16

มิน่า ถึงจั่วหัวใน fb ว่า ดวงต้องพบรักในที่ทำงาน แบบนี้นี่เอง ลงเรือลำเดียวกัน หัวอกเดียวกัน ย่อมเข้าใจซึ่งกันและกัน อืม อืม อืม *พยักหน้าอย่างคล้อยตาม*

#2 By ป้ากิม on 2011-02-07 20:12

บ้านหนูไม่เคยมีฉลองเทศกาลค่ะพี่
พ่อไม่เคยได้กลับ - -

#1 By เมพหมี shakri on 2011-02-07 20:06

Facebook