บันทึกไม่ประจำวันของเจ้าชายน้อย

หลายวันก่อนผมออกเรือมาครับ คิดว่าหลาย ๆ คนในที่นี้คงจะไม่รู้ เพราะว่าการยาตราเรือนั้น เป็นความลับทางราชการ ก็เลยต้องปิดเอาไว้ บอกไม่ได้ว่าจะไปเมื่อไหร่ กลับเมื่อไหร่ และไปที่ไหนบ้าง

แต่คราวนี้กลับมาแล้ว พอจะมีเรื่องมาเล่าให้ฟังเล็กน้อย คงไม่เกี่ยวกับความลับทางราชการ แต่เป็นความลับทางธรรมชาติ ที่หลาย ๆ คนอาจจะไม่เคยพบเห็น

การออกเรือเที่ยวนี้ ก็ได้พบกับสภาวะอากาศที่ค่อนข้างจะแปลกประหลาด สำหรับคนทั่ว ๆ ไป ที่ไม่ได้เป็น ชาวเรือ หรือมีบ้่านอยู่ติดชายทะเล เนื่องจากว่า คลื่นลมในช่วงที่ออกไปนั้นสงบนิ่ง Sea State ประมาณ 0-1 ทะเลเรียบดุจกระจกแผ่นมหึมา ไม่มีคลื่นตามธรรมชาติเลยแม้แต่น้อย คลื่นที่เกิดขึ้นนั้น ล้วนเกิดจากเรือต่าง ๆ ที่สัญจรไปมาในละแวกนั้น

สีของน้ำทะเลในวันนั้น ก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาได้อย่างน่าประหลาดใจ ถ้าลงไปจ้องมองใกล้ ๆ จะพบว่า มันเป็นสีฟ้าสดใส แต่ถ้าไปอยู่ในที่สูง แล้วมองลงมันจะกลายเป็นสีน้ำเงินหม่นหมอง ซึ่งเป็นเพราะอำนาจของ หมอก ที่ปกคลุมอยู่ที่ผิวหน้าน้ำทะเล ดูดกลืนสีฟ้าสดสวยไป แล้วปล่อยแต่สีฟ้าหม่น ๆ ขึ้นมาให้ได้ยล

ส่วนลมนั้นก็นิ่งสงัด ไม่มีลมพัดเลยแม้แต่น้อย ทุก ๆ อย่างนิ่งสงบ เหมือนทะเลกำลังพักผ่อนนอนหลับ ทุกสรรพสิ่งนั้นเงียบเชียบไปหมด ที่ได้ยินมีเพียงแต่เสียงของฝอยน้ำกระเซ็น ที่เกิดจากแรงปะทะของ ทวนหัวของเรือ ที่แหวกผ่านน้ำ และเสียงคำรามแผ่ว ๆ ของเครื่องจักรต่าง ๆ ในเรือ หากเป็นในยุคเรือใบ ผมคงจะไม่ชอบสภาพอากาศแบบนี้เป็นแน่ เพราะไม่มีลมที่จะปะทะกับใบเรือ ให้พาเรือเคลื่อนที่ไปข้างหน้าเลย

แต่ถึงแม้ทะเลเรียบจะทำให้เิดินเรือได้อย่างสบายใจ แต่การที่ทะเลเรียบนั้น มักจะนำพาหมอกหนาจัดมาให้ด้วย แม้จะเป็นในเวลาเที่ยงวัน แต่ท้องทะเลวันนั้นก็เต็มไปด้วยหมอก จนแทบจะมองไม่เห็นเส้นขอบฟ้า ท้องทะเล กับท้องฟ้า กลมกลืนกันยากที่จะแยกออก บางทีเผลอ ๆ อาจจะคิดว่านี่เราแล่นเรืออยู่บนฟ้า หรือบนทะเลกันแน่ ดังนั้นการเดินเรือจึงต้องระมัดระวังมากกว่าปกติ

ในช่วงที่ออกเรือนั้น ทะเลเป็นอย่างนี้อยู่หลายวัน ซึ่งทำให้ผมมีโอกาสได้เก็บภาพบรรยากาศนี้ มาให้ทุกคน ได้ชมกัน แต่ก็ได้เพียงแค่ภาพเท่านั้น ความจริง ผมอยากเก็บเสียงมาด้วย แต่เสียงที่ได้ยินนั้น ก็ไม่อาจจะบ่งบอก บรรยากาศที่แท้จริง ยามอยู่ในทะเลได้เลย เพราะมันปราศจากความเงียบ ไมโครโฟนของกล้องนั้นไวมาก จน ลมเพียงเบา ๆ ที่ปะทะกับช่องไมค์ ก็เกิดเป็นเสียงน่ารำคาญเสียแล้ว มันจึงเก็บบรรยากาศมาได้ไม่สมบูรณ์ หากใครอยากรู้ว่าบรรยากาศแบบนี้เป็นอย่างไร ลองหาโอกาสออกทะเลในวันฟ้าหลัวดูก็แล้วกันนะครับ รับรองว่าจะได้อารมณ์อีกแบบหนึ่ง แตกต่างจากการได้ยินเสียงคลื่นครืน ๆ เลยทีเดียว

ป.ล.1 วีดีโอที่เห็นนี้ถ่ายจากกล้อง Fuji Finepix F11 ครับ ขอบคุณนายช่างกลที่ให้ยืมอุปกรณ์ในการถ่ายทำ ขอบคุณเพลงเพราะ ๆ จาก Lisa Ono ด้วยครับ

ป.ล.2 ดูภาพทะเลนิ่ง ๆ ไปแล้ว ใครยังไม่เคยเห็นเวลาเรือเจอมรสุม คลิ๊กไปชมภาพ ที่นี่ ต่อเลยครับ