ปวดขี้ !!!!

posted on 03 Nov 2007 22:17 by zedth in Diary

ขอโทษนะครับ ที่ตั้งชื่อเอนทรี่แบบเถื่อน ๆ แบบนี้ แต่มันไม่มีอะไรที่จะสื่อได้ดีเท่านี้อีกแล้ว จะตั้งว่า ปวดอึ มันก็ออกจะหน่อมแน้มไปหน่อย , ปวดอุจาระ มันก็ออกจะสุภาพเป็นคุณชายเกินไป ปวดหนัก มันก็ไม่เร้าใจ สรุปว่า ปวดขี้ นี่แหละ สะใจสุด อ่้านแล้วกระแทกก้านสมองดี (คิดเอาเองนะ ไม่รู้ว่าคนอื่น ๆ คิดอย่างนี้หรือเปล่า)

เอาล่ะครับ เรื่องของเรื่อง มันก็เริ่มมาจากที่ผมปวดขี้นี่แหละครับ ซึ่งมันก็เป็นเรื่องปกติของมนุษย์ใช่ไหมครับ เมื่อกินเข้าไป ก็ต้องถ่ายออกมาเป็นเรื่องธรรมชาติมาก ๆ ถ้าไม่ปวดนี่สิ แสดงว่ามีปัญหาแล้ว แต่ทีนี้ เรื่องมันเป็นเรื่องขึ้นมาก็เพราะว่า ปวดแล้วมันหาที่เข้าไม่ได้น่ะสิครับ

พอดีว่า มันเช้าไปหน่อย ห้างก็ยังไม่เปิด ห้องน้ำบางแห่งก็ไม่สะอาด บอกตามตรงว่ากลัวเหมือนกันครับ เรื่องเชื้อโรค เรื่องความสะอาดเนี่ย เลยต้องทนครับ แล้วตัดสินใจกลับบ้านด้วยรถเมลล์ (คือที่อยู่ข้างนอกเนี่ย ไม่ได้ทำธุระอะไรเป็นพิเศษหรอกครับ เรียกว่าออกมานั่งเล่นนอกบ้านก็ได้) ใช่แล้วครับ ความซวยมาเยือน ตรงที่รถก็ไม่ได้ขับมา เลยต้องขึ้นรถเมล์นี่แหละ ทำให้ต้องอดทนมากกว่าปกติ

แต่ทุกปัญหามีทางออก หรือทางแก้เสมอครับ นั่นทำให้ผมคิดถึงคำสอนของหลวงพ่อจรัล สมัยที่เคยไปฝึกเดินจงกลม ว่าทุกข์นั้นอยู่ที่ใจเราไปคิด ไปจับจดกับมัน ถ้าเราไม่ไปจับจด จับจ้องมัน เราก็ไม่ทุกข์ นั่นแหละครับ ทำให้ผมต้องทำอะไรสักอย่าง ไม่ให้คิดว่าตัวเองกำลังปวดท้องอยู่

เมื่อคิดได้ดังนั้น ผมจึงหยิบหนังสือ แมงกะพรุนถนัดซ้าย ของ ประภาส ชลศรานนท์ มาอ่านทันทีครับ ได้ผลดีทีเดียว เมื่อสมาธิผมมาจดอยู่ที่ข้อความในหนังสือ ก็ทำให้ผมลืมเรื่องปวดท้องไปเสียสนิท โชคดีด้วยที่ได้นั่ง ไม่งั้นผมอาจจะต้องเปลี่ยนจากการอ่านหนังสือ ไปคิดเรื่องอื่น ๆ ซึ่งก็ไม่รู้จะช่วยได้หรือไม่ แต่อ่านหนังสือนี่ช่วยได้แน่นอนเลยครับ

สุดท้ายผมก็รอดตัวกลับมาได้ ถึงบ้านเข้าห้องน้ำอย่างสบายอารมณ์ และเมื่อปลดทุกข์เรียบร้อย ก็มานั่งคิดว่า พุทธศาสนานี่ก็ดีนะ ช่วยขจัดทุกข์ให้เราอย่างเห็นผลทันตา อย่างน้อย ๆ ก็ชั่วโมงหนึ่ง แต่ปัญหาทุกทางต้องแก้ที่ต้นเหตุ ปวดขี้ก็ต้องขี้ ใช่ไหมครับ วิธีที่ว่ามาก็แค่การบรรเทาเท่านั้นเอง ซึ่งถ้าเรานำไปปรับใช้กับเรื่องอื่น ๆ ในชีวิตประจำวัน ชีวิตส่วนตัวของเรา ก็คงจะใช้ได้ดีด้วยเช่นเดียวกันครับ อย่างเช่น กังวลใจกับสิ่งที่ยังมาไม่ถึง เคยเป็นกันไหมครับ กลัวจังเลย คิดไปต่าง ๆ นานาจนเป็นทุกข์ ถ้าเลิกคิดซะ แล้วหาอะไรทำ หรือหาทางแก้ปัญหา ก็ยังจะดีซะกว่า มานั่งทุกข์ใจจริงไหมครับ

Comment

Comment:

Tweet

จากเรื่องปวดหนักกลายมาเป็นข้อคิดได้ สุดยอดเลยค่ะ 55
เรื่องจริงเลยแหละ นั่งทุกข์ใจไม่เคยแก้ปัญหาได้ แต่ยากมากที่จะต้องบังคับใจให้ปล่อยวาง sad smile

แต่เรื่อง(ขี้ๆ)แบบนี้ ไม่ได้เข้าห้องน้ำมันทรมานค่ะ!

#24 By vinn* on 2007-11-04 18:10

เมื่อถึงเวลาแบบนั้น คงคิดอะไรไม่ออกแล้วค่ะ อาจจะจำทางกลับบ้านไม่ได้ อิอิ

#23 By * 예인 เยอิน * on 2007-11-04 15:07

โอววว ย่อหน้าสุดท้ายโดนใจค่ะ
กังวลใจกับสิ่งที่มาไม่ถึงบ่อยเหมือนกัน ทั้งๆที่กลุ้มไปก็ช่วยอะไรไม่ได้ sad smile ต้องเริ่มลงมือทำซะแล้ว

ส่วนเรื่องปวด เคยปวดตอนติดบนทางด่วน + กับอีกหลายร้อยเมตรข้างหน้ามีเสด็จ.. ตอนนั้นคิดว่าจะต้องตายซะแล้ว sad smile แต่ก็รอดมาได้ 555

#22 By plariex on 2007-11-04 14:59

แหม เห็นผลเร็วดีจังเลยนะคะ

#21 By TheDoctorWearsPrada on 2007-11-04 14:29

โห... ป็นการคิดต่อยอดได้ดีมากๆค่ะ

#20 By หนูพุก on 2007-11-04 13:00

ดีนะครับที่ข้าศึกไม่ออกมาก่อน หุหุsad smile

#19 By worapoj@~@ on 2007-11-04 03:17

Law of attraction ครับ แบบนี้ ที่แท้ก็คือการจงกลมเหมือนกันนี่เอง

#18 By I [is am are] ก๋อง on 2007-11-04 02:28

มะเคยอดทนได้สักที จำได้สมัยเรียนนั่งรถเมล์แล้วปวดท้องทีไร อดทนมะได้สักที ต้องรีบลงแล้ววิ่งเข้าปั้ม 555

#17 By ยูกิจัง on 2007-11-04 00:51

แมงกะพรุนถนัดซ้าย
ผมเคยอ่านนิดหน่อย
แต่ไม่ได้ซื้อ
เสียดายเหมือนกัน
พุทธศาสนาช่วยท่านได้ จริงๆด้วยค่ะ

อิอิอิ big smile

#15 By :: MeiJiKo :: on 2007-11-03 23:46

เป็นเรานะ ขี้แตกบนรถเมล์เลยล่ะ 55555+

#14 By gorjai on 2007-11-03 23:30

เป็นหัวข้อเอนทรี่ ที่ทำให้ต้องเข้ามาอ่านก่อนจะไปนอนเลยค่ะเจ้าชายน้อย confused smile

#13 By Orm & Hai on 2007-11-03 23:21

ว้ายยย..พี่เจ้าชายน้อยปวดขี้ได้ด้วยquestion

ปอนก็ประสบปัญหานี้บ่อยเหมือนกันครับ.. แล้วปอนจะเป็นคนที่ไม่สามารถเข้าห้องน้ำที่อื่นๆ ได้ไม่สะดวกใจนอกจากเคหาสน์สถานของเราเท่านั้น ดังนั้นบางทีปอนจำเป็นต้องอดกลั้นมันไว้ประมาณ 6-8 ชั่วโมงเลยทีเดียวครับ

แต่บางครั้งหากอยู่ในระยะใกล้บ้านหรือเคหาสน์สถานที่เราไปอยู่อาศัยสัก 20 กิโลเมตรก็จะไปในทันใดเลยครับไม่รอแล้วหล่ะdouble wink

#12 By ปอนปอน on 2007-11-03 23:13

ของผมนี่ก็บ่อยมากๆเลย ไอ้เรื่องแบบนี้ คือตอนเช้าจะต้องทำเวลา เพื่อจะออกไปขึ้นรถเมล์ให้ได้ก่อน 6 โมงเช้า ไม่อย่างนั้นสายชัวร์ และก็แปลกผมตื่นมาตั้งนาน (ตั้งแต่ตีห้าครึ่ง) มันก็ไม่บุก แต่พอได้ก้าวเท้าขึ้นรถเมล์นั่นแหละ สัก10-20นาที มันจะเริ่มมีอาการละ เป็นจนเบื่อ เป็นจนชิน ส่วนใหญ่ก็จะใช้วิธีไม่จดจ่อกับมันเหมือนพี่เจ้าชายน้อยนั่นแหละ แต่ของผมจะใช้วิธีฟังวิทยุในมือถือแทน และก็เห็นด้วยว่า ถ้าเราไม่ไปมีจิตจดจ่อกับมัน มันก็ช่วยทุเลาได้เยอะเลย

#11 By บอมเบย์ on 2007-11-03 23:02

นึกว่าเจ้าของบลอค จะเปลี่ยนแนวเขียนมาในแนว ดิบๆเถื่อนๆ เสียอีก..big smile
sad smile
ก่อนอ่านเรื่องนี้รู้สึกปกติดี
แต่พออ่านจบแล้วรู้สึกเหมือนชื่อหัวข้อขึ้นมาทันที
มันเพราะอะไรเนี่ย cry

#9 By ire_u on 2007-11-03 22:39

big smile เลิกคิดซะ แล้วหาทางแก้ปัญหา
ส้มจะทำให้ได้เล้ย !!!!!!!!!!!!!!!!!

#8 By shimeatsky on 2007-11-03 22:37

อืมมม เคยเหมือนกัน อย่าว่าแต่ขึ้นรถเมล์เลย บางที ต่อให้เอารถมาด้วยเนี่ย มันก็ทรมาณนา แบบว่า ขาสั่น ปวดจะแย่อยู่แล้ว แต่ก็ยังต้องเหยียบเบรก เหยียบคันเร่ง ="=

#7 By Nekoi ~ Sweet Alice on 2007-11-03 22:33

โอ๊ะ แนวฮาร์ดคอร์มั่กๆ ปกติไม่พูดแบบนี้เลยค่ะ
จะพูดต่อเมื่อเวลาจะแกล้งคนเท่านั้น 555 มันสะใจดี
ถามมากๆรำคาญค่ะ

วันนี้ไปป้อมพระจุลมา นึกถึงคุณเจ้าชายน้อยเลยอ่ะ
ไปเล่นเกมนิดหน่อย หาของอยู่ตั้งนาน sad smile

#6 By sorbet* on 2007-11-03 22:31

พาดหัวเรื่องได้กระแทกก้านสมองจริงๆ เห็นปุ๊บต้องเข้ามาอ่านsad smile

#5 By ตุ้มเป๊ะ on 2007-11-03 22:30

เอิ่ม....
มันก็พอจะเกี่ยวกันอยู๋ครับ sad smile

#4 By โก๋สิจ๊ะ on 2007-11-03 22:26

ปวดแต่เข้าห้องน้ำไม่ได้ เป็นอะไรที่แสนทรมาน
ถ้าผมประสบเหตุการณ์แบบนั้น จะลองหาหนังสือมาอ่านบ้างนะครับ หุหุ

มาตอบที่ถามไว้ใน blog ผม VDO ที่ผมถ่ายยังไม่ได้เอาลงคอมครับ
แต่กล้องเป็นของบ. เลยไม่รู้ว่าจะเอามาลง
ได้หรือไม่นะครับ
นอกนั้นไม่มีภาพใกล้ๆเลย เพราะต้องทำงานครับ
มือไม่ว่างจริงๆ

#2 By @ri on 2007-11-03 22:24

ปัญหาต้องแก้ที่ต้นเหตุค่ะ ถูกแล้ว การบรรเทาด้วย factors ต่างๆ ก็แค่เป็นการทำตัวอยู่เหนือปัญหา สุดท้ายก็ยังปวดขี้อยู่ดี big smile

#1 By catch me if u can (124.120.174.60) on 2007-11-03 22:17

Facebook