บันทึกไม่ประจำวันของเจ้าชายน้อย

หัวแตงโม เมื่อหัวข้าพเจ้ากลายเป็นแตงโม

เป็นการ์ตูนสัญชาติไทย ที่

ตลก

ตล๊ก

ตะ - หลก

แต่ในความ ตลก นั้น ได้ตีแผ่สัจธรรมที่เกิดขึ้นกับปุถุชนได้โดนใจ ชนิดที่ว่า กระแทกปังเข้ากลางใจ เพราะเรื่องราวที่เกิดขึ้นในการ์ตูนเรื่องนี้ ช่างเหมือนกับชีวิตจริงเสียเหลือเกิน

เรื่องราวชีวิตธรรมดา ๆ ที่เกิดขึ้นกับคนมาหลายยุคหลายสมัย เหมือนหนังที่ฉายซ้ำ ครั้งแล้วครั้งเล่า แต่คนเราก็ยังเล่นบทเดิม ๆ ทั้ง ๆ ที่รู้แม้กระทั่งตอนจบว่าจะเป็นอย่างไร แต่ก็ยังเลือกทำเหมือนกับหนังที่เคยดูมาแล้วนั้น เหมือนมีใครกำกับเราอยู่อย่างไรอย่างนั้น

ไม่ว่าจะเรื่องรักคนที่เค้าไม่ได้รักเรา

เรื่องของคนที่ชอบตัดสินคนอื่น โดยเอาความคิดของตนเป็นมาตรฐาน

เรื่องของคนที่เชื่อตามที่คนอื่นพูด โดยไม่ได้มองที่ความเป็นจริง

เรื่องของคนหนึ่งก็รัก อีกคนก็ขาดไม่ได้

เรื่องของการตะเกียกตะกาย เพื่อไปสู่จุดที่สูงที่สุด

เรื่องของคนที่ซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรตอบแทน นอกจากความภูมิใจ

เรื่องของคนที่เอาจริงเอาจังไปเสียหมด จนไม่รู้จักปล่อยวาง

เรื่องของคนดี ๆ ที่มีใบมีดอยู่เต็มแผ่นหลัง

ฯลฯ

เป็นอย่างไรบ้างครับ ที่เอ่ย ๆ มา คุ้น ๆ บ้างไหมครับ

แม้เนื้อเรื่องทั้งหมดนั้น เราจะพอรู้ว่าตอนจบจะเป็นอย่างไร ถ้าเราเล่นตามบทเดิม ๆ

แต่เพียงเพราะบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ในใจ

เพราะบางสิ่งบางอย่างที่ได้ทำตามกันมา

เพราะบางสิ่งบางอย่างที่ปลูกฝังกันมา

หรือเพราะบางสิ่งบางอย่างที่ผลักดันอยู่ภายในจิตใจ

ก็ทำให้ผู้คนส่วนใหญ่ ไม่กล้าที่จะฉีกบทเดิมๆ แล้วเขียนบทละครชีวิตของตนขึ้นมาใหม่ ให้ดีกว่า สวยงามกว่า และสร้างความสุขได้มากกว่า

แต่ หัวแตงโม ได้พยายามบอกกับเราว่า พล๊อตเรื่องเดิม ๆ ที่เราก็คุ้นเคยถ้าเราเล่นตามบทเดิม ตอนจบมันก็จะออกมาแย่เหมือนเดิม แต่ถ้าเราทำอีกแบบหนึ่ง ตอนจบมันก็จะออกมาดีได้ไม่ยาก

การ์ตูนเรื่องนี้ อาจจะไม่ได้บอกทั้งหมด และไม่ได้ชี้นำ แต่เราก็จะสามารถสัมผัสสิ่งที่ หัวแตงโม อยากจะบอกได้ไม่ยาก ยิ่งถ้าคุณเคยผ่านเรื่องที่คล้าย ๆ ในหนังสือมาก่อนล่ะก้อ รับรองได้ว่าคุณจะซาบซึ้งไปกับ หัวแตงโม จนอาจจะเผลอร้องไห้ออกมาเลยทีเดียว (ถึงจะตลก แต่ก็ทำให้เสียน้ำตาได้นะครับ อย่าดูถูกการ์ตูนเรื่องนี้)

หากการ์ตูนเรื่องนี้ จะสอนให้คนอ่านฉีกบทเดิม ๆ ที่ตัวเองกำลังเล่นอยู่ ในละครเรื่องเดิม ที่เปลี่ยนตัวแสดงมาเรื่อย ตั้งแต่มนุษย์เริ่มรู้จัก รัก โลภ โกรธ หลง บ้าง สักคน สองคน หรือมากกว่า ผมก็จะขอดีใจกับผู้อ่าน (แทนผู้เขียน) ที่สามารถเข้าใจโลกได้ว่า แท้จริงแล้ว มันก็คือละครเรื่องเดิม ที่เราเป็นคนแสดง แต่เราจะเล่นตามบทเดิม ๆ หรือไม่ก็เท่านั้นเอง

และผมก็ขอชื่นชม ผู้เขียนทั้งสอง คือ คุณองอาจ ชัยชาญชีพ ผู้แต่งเนื้อเรื่อง และ โตโต้ เดอะ ฮีโร่ คนวาดการ์ตูน อย่างจริงใจที่รังสรรค์ให้การ์ตูนเรื่องนี้ ไม่ได้มีแค่เพียงความบันเทิง แต่ได้แฝงปรัชญา จิกกัด คนในยุคปัจจุบันไว้ได้อย่างร้ายกาจนัก

หัวแตงโม ปัจจุบันนี้ ออกมา 4 เล่มแล้วครับ ซึ่งเล่ม 4 ก็เพิ่งจะออกมาแบบสด ๆ ร้อน ๆ เพิ่งเปิดตัวที่งานสัปดาห์หนังสือนี่เองครับ (รอนานมาก แต่เข้าใจนะว่างานศิลป์ ไม่ควรจะเร่ง)เสียดายที่ไปไม่ได้ ไม่งั้นจะไปขอลายเซ็นต์ แต่ผมเองก็ซื้อแล้วที่หัวหินครับ (ขนาดหัวหินยังมีเลย)

ซึ่งรูปเล่มของแต่ละเล่มก็น่าเก็บมาก ๆ เพราะสีสันสวยสดใส ขนาดกำลังเหมาะมือครับ

เวลาวางรวมกันบนชั้นหนังสือแล้วยิ่งสวย เพราะตัวหนังสืออันเด่นชัดบนสันหนังสือ และสีสันสดใส

และสำหรับ เล่ม 4 เล่มใหม่ หน้าปกก็สวยได้ใจอีกแล้ว ไอเดียบรรเจิดมาก ๆ ฝีมือ GU DESIGN

และนี่คือคุณ โตโต้ ครับ ออกมาโฆษณาเองเลย

ตอนที่ผมชอบ

มินิมาร์ทหลังเที่ยงคืน : MINIMART AFTER MIDNIGHT

ตะกาย :TOP

พังพร 2 : Miracle 2

EXIT : บะหมี่มื้อดึก

วันที่เหมาะสม : Let's Cry

เม่น : Full of Swords, Fool of Sources

Drop : กาแฟหยดเดียว

ป.ล.1 ใครที่อยากพูดคุยกับคุณ โตโต้ มีช่องทางหลายช่องทางเลยครับ

1. www.tangmofanclub.com
2. บอร์ดแฟนคลับคุณโตโต้
3. บล๊อก In My Head ของคุณโตโต้ แอบมาเปิดที่ Exteen ซะด้วย

ป.ล.2 ทีแรกผมสแกนปกเอาไว้ จะเอามาลง แต่ไปเจอบล๊อกของคุณโตโต้ซะก่อน ซึ่งถ่ายรูปออกมาได้สวย และแนวมาก ผมเลยขอใช้รูปจากบล๊อกเค้าเลยดีกว่าครับ