สละเรือใหญ่

posted on 15 Mar 2007 15:44 by zedth in Navy-Story

ใครที่ไปดู ตำนานสมแด็จพระนเรศวร ภาค 2 มาแล้ว คงจะจำเหตุการณ์หนึ่งที่เกิดขึ้นในเรื่องได้ก็คือ เหตุการณ์ ที่ทัพของ ออกพระชัยบุรี และออกพระศรีถมอรัตน์ ต้านทัพ สุระกำมา ของหงสาวดี ที่ยกทัพมา หมายจะป้องกันไม่ให้พระนเรศวร นำเชลยชาวไทยและชาวรามัญ หนีกลับกรุงศรีอยุธยาไปได้ ซึ่งแม่ทัพทั้งสองต้องต้านทัพหงสาฯ เพื่อประวิงเวลาให้ฝ่ายไทยทั้งหมดหนีข้ามสะพานข้ามแม่น้ำสะโตงไปได้หมดเสียก่อน

ครั้นเมื่อทัพไทยข้ามสะพานได้หมดแล้ว พระนเรศวรจึงมีพระราชกระแสรับสั่งให้ ออกพระชัยบุรี และออกพระศรีถมอรัตน์ สละค่าย และให้ทำลายค่าย และสรรพเสบียงทั้งปวงให้สิ้น อย่าให้ตกเป็นของทัพหงสาฯ การที่พระองค์ทรงมีพระราชกระแสรับสั่งเช่นนั้น ก็เพื่อป้องกันไม่ให้ หงสาฯ นำค่ายคูที่สร้างไว้ , เสบียงที่สะสมไว้ และ ศาสตราวุธต่าง ๆ นำไปใช้เป็นประโยชน์ในการสู้รบกับทัพของตนเองนั่นเองครับ


ออกพระชัยบุรี และออกพระศรีถมอรัตน์

ธรรมเนียมปฏิบัติในลักษณะนี้ ถือเป็นหลักนิยมในการรณรงค์เลยทีเดียว ไม่ว่าจะเป็นสงครามประเภทไหนก็แล้วแต่ เราจะไม่ทิ้งสิ่งของที่เป็นประโยชน์ไว้ให้แก่ข้าศึกเป็นอันขาด เพราะสิ่งของเหล่านั้นจะกลายเป็นประโยชน์เกื้อหนุนให้ข้าศึกนำมาใช้ประหัตประหารเราอีก

สำหรับทหารเรือก็เช่นกัน หากพลาดท่าเสียทีแก่ข้าศึก จนเรือมีเหตุต้องจมลงนั้น เราจะต้องทำลายยุทโธปกรณ์ต่าง ๆ ที่ประจำอยู่ในเรือ ให้เสียหายไม่สามารถใช้งานได้อีก ไม่ว่าจะเป็น ปืนกล , ปืนใหญ่ , เครื่องจักร , เครื่องไฟฟ้า , เอกสารสำคัญที่เป็นความลับ , คู่มือของเครื่องยนต์ ฯลฯ ก่อนที่ประจำเรือ ทั้งหมดจะสละเรือ หรือที่ภาษาทหารเรือเรียกว่า สละเรือใหญ่ หรือ สถานีสล