Finally , I've been tagged

posted on 06 Jan 2007 18:03 by zedth in Tag

ว้าว ๆ ๆ ในที่สุดก็โดน Tag จนได้ หลังจากที่เฝ้ารอคอยว่าเมื่อไหร่จะโดน Tag เพราะตั้งแต่เข้าไปอ่านบล๊อกของคุณ ตาหวาน และสืบไปจนเจอว่าต้นตอมันมาจากฝรั่งนี่เอง ก็เกิดอาการอยากโดน Tag ขึ้นมาใจจะขาด 555 (บ้าป่าววะเนี่ย) เอาล่ะ ๆ ทีนี้ก็โดน Tag สมใจแล้ว โดยคุณ soundsyndrome นี่เองครับ (ต้องขอยอมรับตรง ๆ ว่าไม่คิดเล้ยยยย ว่าคุณจะมา Tag ผม แต่ก็ขอบคุณอย่างแรง ที่ทำให้ผมไม่ต้องตกที่นั่ง เป็นแม่สายบัวรอเก้อ)

และก็ตั้งใจไว้ตั้งแต่ทีแรกแล้วว่า จะขุดคุ้ยถึงต้นตอ หรือต้นน้ำว่า กว่าจะมีคน Tag มาถึงเรานั้น มีลำดับสาแหรกตระกูลเป็นอย่างไรบ้าง ซึ่งสาแหรก Tag ตระกูลผมก็เป็นเช่นนี้แล

คำอธิบาย ตัวสีแดงคือ ต้นตระกูลนะครับ เส้นสีเขียวแสดงความสัมพันธ์ว่าใคร Tag ใคร และลำดับการ Tag จะเรียงจากบนลงล่างครับ

เอาล่ะครับมาเข้าเรื่องกันต่อดีกว่า กติกาของเกมนี้นั้นก็คือ เมื่อคุณโดน Tag คุณจะต้องบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของคุณ 5 ข้อ ที่คิดว่า คนอื่น ๆ ที่อ่านบล๊อกของคุณไม่เคยรู้มาก่อนเลย จากนั้นก็ส่งต่อเชื้อร้ายนี้ให้กับคนอื่นต่อ ด้วยการ Tag ต่อไปอีก 5 คน เป็นห่วงโซ่อาหารเช่นนี้เรื่อยไป ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่ามันจะไปสิ้นสุดที่ใครครับ

ทีนี้ก็มาถึง 5 เรื่องที่คุณไม่รู้เกี่ยวกับตัวผมนะครับ

1. จอมทำลายล้างอย่างแท้จริง ก็เพราะว่าอะไรที่ผมเป็นเจ้าของมันมักจะพังก่อนถึงอายุขัยแทบทั้งสิ้น โดยเฉพาะพวกอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ และมักจะพังแบบ อยู่ดี ๆ ก็พัง ไม่ใช่แบบทำตกพื้น ตกน้ำ นั่งทับ เดินเหยียบ แต่จะพังแบบอยู่ดี ๆ ก็พังคามือ อะไรแบบนี้

ถ้าจะยกตัวอย่างว่ามีอะไรบ้าง ก็คงต้องบอกว่า ‘ก็ทุกอย่างน่ะแหละ’ เพราะ ณ ปัจจุบันนี้ยังไม่มีของชิ้นไหนเลยที่มันไม่พัง ล่าสุดก็ กล้องดิจิตอล อยู่ดี ๆ หน้าจอก็ดับซะงั้น (ตัวนี้เจ๊งมาสามรอบแล้ว) ส่วนไอ้ที่พังเพราะความประมาทเลินเล่อเนี่ยก็มีนะครับ อย่างล่าสุด ก็เอายางรถยนต์ไปสีกับฟุตบาท จนยางแตก แม๊คครูดซะเยินเลย

2. จอมเขมือบ ผมกินอาหารได้เร็วสุด ๆ แถมยังกินของร้อนได้อย่างไม่ระคายปากเลยทีเดียว ตั้งแต่นั่งร่วมโต๊ะอาหารกับทุก ๆ คนมา ไม่เคยมีใครทานหมดก่อนผมสักคน ในอาหารที่มีปริมาณเท่า ๆ กันนะ แถมพวกของร้อน ๆ เนี่ย ไม่ใช่ปัญหาในการรับประทานเลย เพราะผมจะมีเทคนิคในการกระจายความร้อนไปให้ทั่วปาก ซึ่งไม่สามารถจะสอนกันได้จริง ๆ และอีกอย่างคงจะเป็นเพราะความทนทานของช่องปากเองอีกด้วย

นอกจากนี้ ยังกินเก่ง ชนิดแม่ไม่รับเลี้ยง ต้องส่งตัวไปเป็นทหารเลยล่ะครับ 555 (แต่สมัยเด็ก ๆ เนี่ย ผอมกะหร่อง แถมกินอะไรเข้าไปก็อ้วกออกมาหมดอีกต่างหาก แต่ทำไมโตขึ้นมาเป็นแบบนี้วะเนี่ย) อ้อ แล้วก็ทานอาหารได้แทบทุกอย่าง ทุกจำพวก ที่คนไทยปกติ ๆ เค้าทานกันนะ เนื้อหมา เนื้อแมว สมองลิง อุ้งตีนหมี ตัวเดียวอันเดียว เนี่ย ไม่ขอทาน แต่หนังควายปิ้งเนี่ย เคยกินมาแล้วนะ โคตรจะเหนียวเลยจะบอกให้ (แถว ๆ อีสานเค้ากินกันล่ะ)

3. ขี้ลืมอย่างหาตัวจับได้ยาก แถมเมมโมรี่ยังน้อยอีกต่างหาก แต่จริง ๆ แล้วก็เลือกที่จะลืมนะ พวกนัดต่าง ๆ อะไรที่เกี่ยวพันกับความเป็นความตายเนี่ย ไม่ลืม แต่จะลืมพวกที่ไม่สำคัญ เช่น วางของแล้วลืม , ลืมกุญแจ ประเภทลืมกุญแจรถไว้ในรถ , ลืมกุญแจบ้านไว้ในบ้านเสียบกุญแจคาไว้กับรถแล้วก็เดินลงจากรถโดยไม่ล๊อคอีกต่างหาก, ลืมเอาบัตรเอทีเอ็มออกมา ทั้ง ๆ ที่จะไปกดตังค์ , ลืมเอากระเป๋าตังค์ โทรศัพท์ ไปทำงาน พวกเนี้ยเนี่ย เคยมาหมดแล้วทั้งนั้น

บางทีก็ลืมทำงานเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น จะต้องหาข้อมูลบางอย่าง ก็จำเอาไว้ แต่ดันลืมซะนี่ , ตั้งใจว่าจะโทรไปหาใครสักคน ก็ลืม , บางครั้งก็โทรไปคุยกับใครสักคน เพื่อที่จะถามอะไรสักอย่าง แต่พอโดนทัก โดนชวนคุยเรื่องอื่น ๆ ก็ทำให้ลืมว่าจะถามอะไรซะงั้น

และที่เป็นปัญหาอีกอย่างก็คือ เรื่องชื่อกับหน้า ครับ จำหน้าและชื่อใครไม่ค่อยได้เลย เป็นปัญหามาตั้งแต่เรียนละ เพราะจำชื่อและหน้าผู้บังคับบัญชาไม่ค่อยได้ โดนแดกเพราะตอบชื่อผู้บังคับบัญชาไม่ได้ เป็นประจำเลย ผมอยากจะบอกท่านเหลือเกินว่า เพื่อนในรุ่น ยังจำชื่อได้ไม่ครบเลย จนเพื่อนมันแซวว่า มึงอย่าไปถามหาใครกับมันเลย มันจำไม่ได้หรอก สรุปเลยละกันว่าเป็น ปลาทอง ได้ฉายานี้มาแล้ว

4. ลูกแกะหลงทาง ด้วยนิสัยขี้ลืมเป็นเหตุนี่แหละ ที่ทำให้หลงทางเป็นว่าเล่น แต่จริง ๆ มันไม่ใช่แค่นั้นหรอกครับ ด้วยเซ้นส์บางอย่างในตัวเนี่ย มันทำให้ผมเลือกทางผิดทุกที ส่วนหนึ่งคงจะเป็นเพราะป้ายจราจร ที่มันไม่เคยบอกเป้าหมายที่เราต้องการด้วย ซึ่งมักจะทำให้การไปถึงจุดหมายปลายทางแต่ละที่ของผมนั้น ต้องอ้อมแล้ว อ้อมเล่า กว่าจะถึง เคยขับรถไปหัวหิน อ้อมไปถึงปราณแล้วค่อยวกกลับมาเข้าหัวหิน , ไปสงขลา อ้อมไปนครศรีธรรมราชก่อน , ไปฟอร์จูนทาวน์จากพระรามสี่ ก็อ้อมไปคลองตันก่อนเข้าพระรามเก้า

ทุกวันนี้ ชีวิตผมยังหลงทางเลยครับ เป้าหมายชีวิตคลุมเครือ ก็อ้อมไปอ้อมมานี่แหละ ส่งผลให้ชีวิตนี้ ลองทำอะไรมาแล้วหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็น นักดนตรี , เขียนหนังสือ , ทำวารสาร , กราฟฟิคดีไซน์ , ดีเจจำเป็น ฯลฯ (แต่ไม่เคยติดยานะ) ลงท้าย ตอนนี้ก็ยังอ้อม ๆ อยู่เช่นเคยครับ ไปไม่ถึงจุดหมายของชีวิตสักที

5. จอมโอ้เอ้ เป็นคนชอบโอ้เอ้ครับ กว่าจะออกจากบ้านได้ที หรือกว่าจะลงมือทำอะไรสักอย่างเนี่ย จะต้องอ้อม (อ้อมอีกละ) คือจะต้องอ้อมไปทำอย่างอื่น อย่างจะออกไปทำงาน หรือไปเรียนที จะต้องดื่มกาแฟ ไม่ก็เล่นเน็ต อ่านหนังสือ เข้าห้องน้ำ เล่นเกมส์ จนเวลามันเหลือแบบฉิวเฉียด จึงค่อยออกจากบ้าน เพราะฉะนั้น มันเลยมีภาระผูกพัน ให้ขับรถเร็วเป็นจรวดทางเรียบ เพราะมันจะไปไม่ทันเอาน่ะสิครับ

มีบ้างเหมือนกัน ที่โอ้เอ้ไปโอ้เอ้มา ไม่ไปมันซะเลย ประมาณว่า โอ้เอ้มากเกิน จนตัวขี้เกียจล๊อกคอ ไปไหนไม่ได้อีกแล้วน่ะครับ และระยะเวลาในการโอ้เอ้ โดยเฉลี่ยแล้ว จะไม่ต่ำกว่า 1 ชม. ครับ ดังนั้นจึงต้องตื่นก่อนเวลาไปทำงานอย่างน้อย 1 ชม.

แต่ถึงแม้จะตื่นสาย เพราะง่วงจัดเพียงใด แต่เวลาโอ้เอ้ของกระผมก็ยังคงเป็น 1 ชม. เป็นอย่างน้อยเสมอ แล้วไปเร่งเอาบนท้องถนนทีหลัง ซึ่งผมก็ได้ให้ข้ออ้างกับตัวเองว่า ‘ขี้เกียจไปใช้เวลาบนถนนนาน ๆ และไม่อยากแหกขี้ตาตื่น เพื่อที่จะใช้เวลาบนท้องถนนน้อยลง แต่ไปถึงที่หมายเร็วกว่าปกติ’ และไม่ใช่ว่าจะเป็นเฉพาะช่วงเช้านะครับ อาการโอ้เอ้ เป็นตลอด 24 ชม. ครับ ไม่ว่าจะนัดใครไว้กี่โมงก็ตาม

6. อันนี้คงมีหลาย ๆ คนอยากรู้แน่ ๆ เลยว่า ‘Catch Me If You Can’ คือใคร อันนี้เนื่องจากว่ามันเป็นข้อ 6 แล้ว ผิดกฏของเกมนี้ เลยบอกไม่ได้ครับ (ถึงจะบอกได้ ก็ไม่รู้ว่าจะบอกได้หรือเปล่านะครับ 0_o ???)

โอ้ววว จะว่าไปก็พูดถึงแต่เรื่องอุปนิสัยส่วนตัวทั้งนั้นเลยนะเนี่ย ยังไม่ได้เล่าหัวข้ออื่นเลย เอาเป็นว่า ถ้ามีใครมา Tag อีกก็จะบอกอีก 5 เรื่องละกันนะครับ จริง ๆ มันก็ไม่ใช่ความลับอะไร เพียงแต่คุณไม่รู้ก็เท่านั้นเอง แต่คนรอบข้างผม เขาก็รู้ (เอือม) กันทั้งนั้นแหละ 555

ที่นี้ก็มาถึง รายชื่อผู้โชคดี 5 ท่านแล้วนะครับ ชื่อที่ออกได้แก่

1. น้ำหวาน เอาไปเลย ถึงเธอจะเลิกเล่น exteen ไปแล้ว แต่อยากให้รู้ว่า ผมอยาก Tag คุณนะ

2. คุณพี เพื่อนที่อยู่ในบล๊อกด้วยกันมานาน ช่วยบอกทีเถอะ ทำไมถึง ยิ้ม ยิ้ม ได้ตลอดเวลา

3. หนูป๊อปปี้ ถ้าไม่ Tag เธอแล้ว ฉันจะไป Tag ใครได้อีก ถึงแม้เธอจะเลิกเขียนไปอีกคนแล้วก็ตาม

4. คุณVAR ชอบบล๊อก และความรู้จากคุณนะครับ มาเผยความลับ off the record เร้ว

5. เจ้าเมน้อย ดองบล๊อกมานานแล้วนะ กลับมาเขียนซะดี ๆ โยนเรื่องไปให้แล้วเนี่ย

จริง ๆ แล้วอยาก Tag หลายคนนะครับ แต่คิดว่าอย่าง คุณพี่จั่นเจา , คุณริว หัวใจเดินทาง , คุณภูภู่ , คุณSorbet* , คุณหมูบี , น้องน้ำตาล , หนุ่มชุดดำ , lastwaltz คงจะต้องมีคน Tag อยู่แล้ว ยังงัยก็อย่าน้อยใจนะครับ ที่ผมไม่ได้ Tag แต่จริง ๆ แล้ว ผมอยาก Tag