The Story of Cadets' Shoes

posted on 14 Feb 2006 19:14 by zedth in Navy-Story

สมัยที่เรียนอยู่โรงเรียนเตรียมทหารนั้น สิ่งแรก ๆ ที่ได้รับการปลูกฝังและถ่ายทอดจากรุ่นพี่ก็คือ เทคนิคการขัดรองเท้าหนังให้เงาแว๊บดุจแผ่นกระจก สามารถมองเห็นหน้าตัวเองได้เวลาก้มหน้าลงไปมองตีนตัวเอง นัยเพื่อให้เป็นเครื่องเตือนใจว่า ตีนอันต่ำต้อยยังมีหน้าตัวเองไปอยู่ในนั้นได้ (อันนี้คิดเองนะ แต่ก็ทำให้ตัวเองไม่หลงในลาภยศสรรเสริญได้ดี)

เมื่อเข้าโรงเรียนในวันแรก พวกเราจะได้รับแจกรองเท้าหนังแบบคัทชู และคอมแบ็ทมาอย่างละหนึ่งคู่ และจะต้องใช้มันอยู่ตลอดเวลา ทั้งในเวลาเรียนและเวลาฝึก และอย่างที่รู้ ๆ กันว่าทหารต้องแต่งตัวเนี๊ยบ ตั้งแต่เส้นผมจดปลายเท้า ซึ่งถ้าจะไล่ตามความสำคัญแล้ว ก็คงจะเป็นผม ต้องสั้น เกรียน สั้นแบบติดหนังหัว เป็นหมาไทยเลยทีเดียว (เฉพาะปีหนึ่งนะ ปีสองน่ะหล่อ) อันนี้รวมไปถึงขนต่าง ๆ ที่ขึ้นตามใบหน้าด้วย ไม่ว่าจะเป็น หนวด เครา จอน แม้กระทั่งขนจมูก ห้ามแล่บ แพลม ๆ ก็ไม่ได้ อันดับสองคือ รองเท้า ต้องเงา มัน สะอาด อันดับสามก็คือเสื้อผ้า ต้องสะอาด เรียบร้อย เครื่องหมายต้องขัดเงาวับ สะท้อนแสงในระยะ 50 เมตร (ใส่ไข่นิดนึง เดี๋ยวไม่หนุก) อันดับสี่ เล็บ ต้องตัดสั้น สะอาด อันดับห้า กระเป๋าเจมส์บอนด์ (Suitcase) ต้องขัดด้วยแว๊กซี่ ให้เงา สะอาด สรุปแล้ว ทั้งตัว ต้องสะอาดเรียบร้อย ให้อยู่ในมาตรฐานของทหารไทย (แต่ตัวเองมองแล้ว อุบาทว์จัง)

ชุดกำนัน
เครื่องแบบนักเรียนเตรียมทหารชั้นใหม่
ถูกเรียกเล่น ๆ ว่า "ชุดกำนัน"

ในการแต่งตัวให้ออกมาดูดีนั้นมันก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร ง่ายมาก ๆ แต่มักจะมาตกม้าตายกันที่รองเท้าเนี่ยแหละครับ ใครไม่เงาก็โดนทำโทษไป ซึ่งในสัปดาห์แรก ๆ มักจะโดนเรื่องนี้กันแทบทุกคน เพราะว่ากว่ามันจะเงาแว้บก็ต้องใช้เวลาหลายสัปดาห์ ต้องขัดแล้วขัดอีก ยิ่งกว่าขัดหาหวยอีก มีเวลาว่างเมื่อไหร่ต้องหยิบมันออกมาขัด ไม่อยากจะบอกเลยว่า หยิบออกมาบ่อยมากกว่ารูปแฟนอีก (แต่ตอนนั้นผมยังโสดนะ พูดถึงคนอื่นน่ะ)

ก่อนแตรปลุก เวลาตีห้าครึ่ง ก็เอาออกมาขัด เพราะเช้าต้องใช้ เวลาที่เค้าให้อ่านหนังสือ ไม่ว่าจะเช้าหรือเย็น ก็เอาออกมาขัด โดยเอารองเท้าวางไว้ข้างตัว กีวี กับอุปกรณ์ประกอบการขัดก็ซ่อนไว้ในโต๊ะ (โต๊ะจะเป็นแบบเปิดฝาออกมาแล้วเป็นช่องเก็บของ) ถ้านายทหารหรือ นักเรียนบังคับบัญชาที่ฝืด ๆ (ฝืด แปลว่า โหด ไร้ความปราณี) มาเห็นเข้า ก็อาจจะซวยได้ เพราะถือว่าใช้เวลาไปประกอบกิจกรรมที่ผิดวัตถุประสงค์ ให้อ่านหนังสือดี ๆ ไม่อ่านใช่มั๊ย ดี ๆ ออกมานี่ มาออกกำลังกายก็แล้วกัน แปร่ว แต่ถ้าใจดีหน่อย ก็ไม่ว่าอะไร (อันนี้แล้วแต่โชค) เวลาพักจากการเรียนในชั้นเรียน ก็ไม่วายพกอุปกรณ์มาขัด รองเท้าใครที่มันบัวมาก ๆ (บัว แปลว่า ไม่สวย ใช้ได้ทั้งกับคน, สัตว์ ,สิ่งของ และเกรดเพราะฉะนั้น เจอนักเรียนเตรียมทหารบอกว่าบัว อย่าได้คิดว่ามันชมว่าสวยเหมือนดอกบัวเด็ดขาด มันด่า) ก็จะเอาเข้าไปแอบขัดในห้องน้ำ โดยแกล้งขออนุญาตไปเข้าห้องน้ำ พอตกกลางคืนได้เวลานอน ใครที่ยังไม่หนำใจ ก็แอบลงไปอยู่ใต้เตียง เปิดไฟฉายขัดรองเท้า พอมีคนมาตรวจก็ปิดไฟฉาย ย่องขึ้นเตียงแล้วแกล้งหลับต่อไป

ในเวลาที่ว่าง ๆ การขัดรองเท้าก็เป็นกิจกรรมกลุ่มที่ดี ที่นักเรียนเตรียมทหารจะมานั่งล้อมวงจับกลุ่มขัดรองเท้าและคุยกัน ถามสารทุกข์สุกดิบ ปรับทุกข์ แลกเปลี่ยนประสบการณ์ บ่นนู่บ่นนี่ ทำอย่างกับอยู่ในวงขันโตก นั่งจกกีวี แทนน้ำพริกหนุ่ม จังหวะนี้ พวกที่ไม่ค่อยชอบซื้อกีวี หรืออุปกรณ์เป็นของตัวเอง ก็จะตีหน้าใสซื่อมาล้อมวงและใช้ของ ๆ เพื่อนด้วยอย่างแนบเนียน

และเมื่อขัดเสร็จแล้ว ก็จะเกิดอาการหวงแหน ระวังรักษายิ่งกว่าไข่ในหิน เวลาเดินนี่ต้องระวังจะไปเตะโน่นเตะนี่ (โดยมากจะไปเตะกับขาโต๊ะกินข้าว ไม่รู้เป็นอะไร) ระวังเพื่อนเดินเหยียบตีน (อันนี้โดนบ่อย) ใครเหยียบลงมาเต็ม ๆ นี่ อยากจะกระโดดกัดคอ แต่ถ้าพวก ๆ เดียวกัน มันจะขอโทษขอโพย เหมือนกับว่าไปทำแจกันราคาสิบล้านของเพื่อนแตก แต่ถ้าขึ้นรถเมลล์แล้วโดนพลเรือนเหยียบนี่มันจะเซ็งโคตร ๆ เพราะถ้าเค้ามีมารยาท อย่างมากก็ขอโทษแล้วจบกันไป แต่พวกไม่มีมารยาทนี่อยากจะผลักตกรถเมลล์นัก ช่างไม่รู้เลยว่าตูลำบากนาเว่ย ไอ้ขาออกจากโรงเรียนจะกลับบ้านไม่เท่าไหร่ เพราะเอาตัวมาอยู่นอกโรงเรียนแล้ว แต่ไอ้ขาจะกลับเข้าโรงเรียนนี่สิ โดนเหยียบ หรือไปเตะกับอะไรมา น้ำตาแทบเล็ด วันนี้ตูไม่รอดแน่ มีเหงื่อซ่กเข้าโรงเรียน

เดินเตะฉาก
นักเรียนใหม่เดิน "เตะฉาก" กันเข้าโรงเรียน
ก่อนจะถูกสแกนร่างกายอย่างละเอียด

และเมื่อเวลาอยู่ในโรงเรียน ไอ้การที่จะรักษาสภาพรองเท้าให้มันอยู่ยงคงกระพันนี่มันก็ยากยิ่งเสียเหลือเกิน เพราะเวลาโดนทำโทษ รองเท้าก็จะบัวลงไปเองโดยอัตโนมัติ เช่นสั่งให้วิ่งลงไปในสนามหญ้า (อันนี้โดนทุกกลางวัน) ฝุ่น ดิน ก็จะเขรอะเต็มรองเท้า บดบังรัศมีความเงางามไปโดยปริยาย บางทีโดนทำโทษ แล้วไปเหยียบรองเท้ากันเองมั่งก็มีบ่อย ๆ สรุปว่า เราไม่มีทางรักษาสภาพรองเท้าให้เงางามทั้งวันได้ ดังนั้นจึงต้องขัด ๆ ๆ อยู่ตลอดเวลา

ส่วนช่วงเวลาที่มีการตรวจรองเท้าก็คือ ตอนเช้า ก่อนรับประทานอาหาร ใครไม่ผ่านความเห็นของคณะกรรมการ (นักเรียนบังคับบัญชา)ก็โดนจดชื่อไว้ก่อน ตอนเย็น หรือ กลางคืน ค่อยมาคิดบัญชีกัน ในตอนก่อนปล่อย ใครไม่มัน โดนไล่ไปขัดจนกว่าจะมัน ไม่งั้นไม่ได้ปล่อยกลับบ้าน (สมัยผมโชคดี ไม่มีการกักบริเวณ ถ้าเป็นสมัยก่อนก็โดนกักบริเวณอยู่ในโรงเรียน ไม่ต้องปล่อย) ในตอนกลับจากปล่อย ก็ตรวจกันอีกรอบ ใครหมองมาก็โดนไปตามระเบียบ อาจจะโดนทำโทษ หรือเข้าเวรโทษก็แล้วแต่ความเห็นของนักเรียนบังคับบัญชาเจ้าของคดี

นักเรียนเตรียมทหาร
นักเรียนเตรียมทหารชั้นปีที่ 2 ก่อนจะปล่อย
ต้องแต่งตัวให้เนี๊ยบเหมือนกัน

ชีวิตนักเรียนเตรียมทหารที่เกี่ยวพันกับรองเท้ามันก็มีประมาณนี้แหละครับ แต่เป็นวงจรชีวิตที่ซ้ำซ้อน เป็นอยู่อย่างนี้ตั้งแต่นักเรียนเตรียมทหารจนเป็นนักเรียนเหล่า จะมีผ่อนคลายลงก็อีตอนเป็นนักเรียนชั้นที่สูงที่สุดของโรงเรียน เพราะไม่ค่อยมีคนมาตรวจ แต่เราก็ต้องรับผิดชอบตัวเอง เพราะถ้ารองเท้าไม่มัน มันอายน้อง และทุเรศตัวเองครับ เลยต้องรักษาตัวไม่ให้โทรมเด็ดขาด ไม่งั้นจะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีแก่น้อง ๆ ได้ครับ

ตอนที่มีเนื้อหาเกี่ยวข้อง

Comment

Comment:

Tweet

hi all !!

#25 By sears parts (124.157.191.197) on 2009-12-04 01:42

Que se ra

#24 By scratch and dent (124.157.236.46) on 2009-11-13 02:10

ขอบคุณค่ะ

#23 By โหลดเพลง (124.157.236.176) on 2009-10-06 09:13

Que

#22 By sera (124.157.236.176) on 2009-10-04 11:42

ผมจะต้องเข้าไปเรียนให้ได้ครับ

เป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ

#21 By มอส (58.9.196.7) on 2008-11-09 22:48

อยากสอบติดทำไงครับbig smile

#19 By สันทัด (118.174.167.225) on 2008-09-06 16:25

เท่ม๊ากมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก


โดนจายวายรุ่น

#18 By (210.213.8.254) on 2008-06-23 12:33

มีเอนทรี่นี้ยังงัยครับ

http://zedth.exteen.com/20060215/how-to-polishing-leather-shoes

#17 By เจ้าชายน้อย on 2007-07-23 09:17

แล้วมีวิธีหรือเคล็ดลับการขัดรองเท้ามั่งมั้ยคับ

#16 By badgoody (203.118.97.42) on 2007-07-23 00:45

น่าสนุกดีนะ ในชีวิตทั่ไปคงไม่ได้ทำอะไรแบบนี้หรอก

#15 By อุ้ม (124.121.122.59) on 2007-06-24 21:42

สุดยอดไปเลยผมว่ามันน่าสนุกดีถ้าได้เขาไปในรั้วเตรียมทหารครับ

#14 By เต้ จิณณวัตร สวนนนท์ (203.147.53.68) on 2007-06-11 15:20

สุดสุดสุดสุดสุดสุดสุดสุดสุด

#13 By จิณณวัตร (203.147.53.68) on 2007-06-11 15:15

ว๊าว.....

#12 By ~นิ้วก้อย~ on 2006-04-17 23:53

ทำไมตอนอยู่เตรียม ด๊ำดำอ่า ตกกาใจเลย
บอกเค้าด้วยจิว่าสมัยนั้นยังเป็นสุภาพบุรุษพระรามสี่อยู่เลย ตอนนี้ต้องเรียกว่า เตรียมทหาร วิทยาเขต สวนลุมไนท์บาซาร์แย้วอ่า

#11 By Poppii on 2006-03-03 15:01


โปรดสังเกตภาพสุดท้ายที่ถ่ายภาพรวม 5 คนนั้นนะ เหอๆๆ รบกวนฝากบอกคนในภาพที่ 2 จากซ้ายมือด้วยว่า โปรดอย่าเก๊ก......เอ๊ะ หรือว่าทะเลาะกับตากล้องอ่ะป่าว 5555555

#10 By ตากล้อง (211.5.150.153) on 2006-02-27 18:13

เป็นชีวิตที่อยู่ในระเบียบและกฎเกณฑ์ ที่เคร่งครัดทีเดียวนะคะ...แต่เชื่อค่ะ..ว่าจบออกมาได้จะต้องเป็นคนที่น่าคบ และมีวินัยในตัวเองสูง เลยทีเดียว...

#9 By @~หงส์น้อย~@ on 2006-02-15 11:38

ลืมไป เบียร์กระป๋องยักษ์น่ะ คนให้เค้าบอกว่า ซื้อจากมาร์คฯ ไม่ได้ถามเหมือนกันว่าสาขาไหนอ่ะครับ

#8 By จั่นเจา (203.154.154.162) on 2006-02-15 11:23

เคยสงสัยเหมือนกันว่าทำยังไงให้รองเท้าเงาแว็บอย่างนั้น เสื้อผ้าก็คับด้วย

แล้วคนอ้วน หรือ ท้วม ก็หมดสิทธ์เป็นทหารเลยเนาะ

#7 By จั่นเจา (203.154.154.162) on 2006-02-15 11:22

หน้าตานักเรียนเตรียมทหารนี่
ดำๆ เกรียนๆ เสื้อติ้วๆ ถือกระเป๋าหีบ ทำหน้าเชิดๆ หมวกบังตานิดๆ ..
มองแยกความแตกต่างของแต่ละคนแทบไม่ออก

กางเกงเอวซู้งสูง ถ้าเราอยากแอบแนวใส่เอวต่ำมั่งจะได้ไหมอ่ะ คุณเจ้าชายน้อย

ปล. ตอนนั้นยังโสด แปลว่าตอนนี้มีแง้ว อิ้วววว ...

#6 By ++ HoORaY ++ on 2006-02-15 08:47

ปีสองมันหล่อทุกคนแน่เหรอพี่ (ฮา)
อ่านแล้วชอบจัง ^^

#5 By เมพหมี shakri on 2006-02-15 06:31

อ่า... เพิ่งได้รู้ว่านักเรียนเตรียมทหารจะต้องโดนอะไรหนักหนาแบบนี้... หนักกว่าที่เคยคิดไว้อีกนะเนี่ย

ปล.ชุดมันเท่ห์ดีเนอะ

#4 By ::: Buddy in da Field ::: on 2006-02-15 03:13

เหมือนตอนรับน้อง โดนว้าก เหนื่อยสารพัด พอผ่านมากลับเป้นสิ่งที่พูดถึงและน่าจดจำมากๆ
entry ล่อเป้าเหรอ เพิ่งจะรู้สึกตอนเจ้าชายทักนะเนี่ย พอดีเก็บกดอะไรบางอย่างเลยมาบ่นไปน่ะ

#2 By sorbet* on 2006-02-14 22:17

เป็นเรื่องที่อ่านแล้วรู้สึกสงสารและเห็นใจนักเรียนเตรียมทหารแต่ละรุ่นมากเลย แต่ก็เป็นสิ่งที่ทุกคนต้องจำจนตายเลยแน่ๆ

#1 By (61.90.99.131) on 2006-02-14 19:42

Facebook