sea


ถ้าหากจะถามผมว่า ทำไมผมถึงเลือกมาเป็นทหารเรือ ผมคงตอบว่าผมไม่ได้เลือก แต่เป็นความฟลุ๊ค หรือว่า โชคชะตาต่างหาก ที่ชักนำผมให้เข้ามาสู่อ้อมกอดของท้องทะเล ให้ผมได้มาสวมเครื่องแบบสีขาวนี้

เมื่อนึกย้อนไปเมื่อสมัยเป็นเด็ก ๆ ผมเองไม่เคยคิดฝันว่าตัวเองอยากเป็นอะไร ผมรู้แต่ว่าผมชอบอะไร ซึ่งผมเองก็ชอบไปหมด ผมรักการเล่นของเล่น อย่างเลโก้ , รถแข่งทามิย่า ผมรักการขี่จักรยาน ชีวิตในวัยเด็กของผมสนุกอยู่กับการเล่น ไม่ได้มีสิ่งใดที่จะไปเกี่ยวพันกับความเป็นลูกทะเลได้เลย จะมีก็เพียงสิ่งเดียวล่ะมั๊ง ก็คือ ผมว่ายน้ำเป็น และว่ายน้ำแข็งมาตั้งแต่เด็ก จากการถูกส่งไปเรียนว่ายน้ำตั้งแต่เด็ก ๆ และก็ว่ายน้ำเรื่อยมาจนโต

จนเมื่อเป็นเด็กมัธยม ผมเริ่มหันเหมาชอบงานศิลปะ และลดการเล่นโลดโผนแบบเด็ก ๆ ไป ผมเริ่มเรียนรู้งานศิลปะในหลายแขนง ส่วนหนึ่งคงมาจากการที่ได้เห็นพ่อซึ่งทำงานอยู่ในด้านออกแบบสิ่งพิมพ์ ซึ่งต้องใช้ความสามารถทางจิตรกรรมเป็นอย่างมาก ในสมัยนั้น ไม่ได้ใช้คอมพิวเตอร์อย่างปัจจุบันแต่อย่างใด ผมเริ่มซึมซับความชอบศิลปะ การวาดภาพ ทั้ง drawing , สีน้ำ , สีเทียน และสีฝุ่น นอกจากนี้ความชอบในงานศิลปะของผมก็ยังขยายไปถึง การถ่ายรูป โดยผมมีกล้อง SLR อยู่ตัวหนึ่ง จะสะพายติดตัวไปโรงเรียนเป็นประจำ ผมเริ่มเสพย์งานศิลปะ ผ่านทางเสียงดนตรี , ภาพยนตร์ , นวนิยาย , กาพย์ , กลอน หรือแม้กระทั่งงานฝีมือ อย่างการตัดและพับกระดาษ ไม่มีมีท่าสักนิดที่ผมจะสนใจที่จะเป็นทหาร โดยเฉพาะทหารเรือ

แม้ผมจะใช้ชีวิตเด็กนักเรียนมัธยมมาช่วงหนึ่ง ผมก็ยังไม่สามารถค้นพบว่า ตนเองต้องการอะไรกันแน่ ผมไม่สามารถค้นหาได้ว่า ตัวเองอยากเป็นอะไร อยากเรียนอะไรต่อไป ผมรู้แต่ว่า ผมทำคะแนนทุกวิชาได้อยู่ในเกณฑ์กลาง ๆ แต่ผมชื่นชอบวิชา เคมี และศิลปะมากเป็นพิเศษ เมื่อขึ้น ม.4 ผมเริ่มคิดว่าอยากเป็น สถาปนิก เนื่องจากผมพอที่จะมีแววทางด้านนี้ เมื่อสามารถทำคะแนนในวิชาออกแบบได้ดี หรืออีกทางหนึ่งก็เป็นเภสัชกร เนื่องจากวิชาเคมี และ ชีววิทยา เป็นวิชาที่สามารถทำคะแนนได้ดีเช่นกัน จะว่าไปแล้ว ผมเองก็ไม่ได้ชอบชีวะสักเท่าไหร่หรอกนะ แต่เนื่องจากเคยสอบตกวิชานี้ แล้วรู้สึกว่า ผมได้ทำให้คุณครูซึ่งผมเคารพผิดหวัง ก็เลยทุ่มเทศึกษาวิชานี้เป็นพิเศษ จนสามารถทำคะแนนได้ในระดับท๊อปในที่สุด อันนี้เป็นความดันทุรังของตัวเองโดยแท้

ในขณะที่กำลังศึกษาชั้น ม.4 มาได้ครึ่งเทอม ผมก็เกิดไปได้รับรู้เรื่องราวของนักเรียนเหล่ามาจากไหนก็จำไม่ได้เสียแล้ว ผมทราบว่า คนที่สามารถจะเป็นนักเรียนเตรียม นักเรียนเหล่าได้ ต้องเป็นคนที่เก่งมาก ๆ และนั่นเองที่เป็นสาเหตุให้ผมกระโจนเข้าสอบเป็นนักเรียนเตรียมทหาร เพราะความท้าทายของมันนั่นเอง ผมแค่อยากพิสูจน์เท่านั้นเอง ว่ามันจะยากสมกับที่เค้าร่ำลือกันหรือเปล่า นั่นแหละครับ จุดหักเหของชีวิต

ทันทีที่รู้ตัวว่าสอบติด ผมเองไม่ได้รู้สึกดีใจอะไรมากมาย รู้แต่ว่า ตัวเองทำได้ ไม่เห็นมันจะยากอย่างที่เค้าว่ากันเลย แต่ก็ไม่ได้รู้สึกอยากเข้าไปเรียนแต่อย่างใด แต่ก็เพราะชีวิตที่ถูกเลี้ยงมาแบบไทย ๆ ที่ต้องเชื่อฟังพ่อแม่ ในเมื่อสอบติดแล้ว มีหรือที่พ่อแม่จะไม่อยากให้เรียน ก็เลยต้องเข้าไปเรียนในที่สุด

สองปีในโรงเรียนเตรียมทหาร เป็นสองปีที่โหดร้ายพอสมควร สำหรับเด็ก ๆ ที่เคยมีชีวิตอิสระ แต่ก็ผ่านมาได้ โดยมีทัศนคติที่ดีต่อการเป็นนักเรียนเตรียมทหาร แต่พอขึ้นมาเป็นนักเรียนนายเรือนี่สิ ที่รู้สึกว่า เรารับไม่ได้จริง ๆ จนอยากจะลาออก และก็เกือบจะลาออกจริง ๆ ผมคิดว่าผมคงเป็น นักเรียนนายเรือคนเดียวที่อยากจะออก แต่ไม่ได้ทำตัวเหมือนคนอยากจะออก ผมยังคงทำตัวเหมือนปกติ เหมือนเพื่อน ๆ ทั่วไป ไม่ค่อยมีคนรู้หรอกครับว่าผมอยากจะออก นอกจากคนในครอบครัว และเพื่อนสนิทแค่สองสามคน ผมเข้าเรียนแต่ไม่เรียน จนถึงเวลาสอบก็สอบ แต่ทำข้อสอบแบบไม่เกรงกลัวอะไรทั้งสิ้น ผมทำข้อสอบอัตนัยด้วยการวาดรูปการ์ตูนประกอบคำอธิบายวิชาฟิสิกส์ จนอาจารย์บอกจะกักสองอาทิตย์ ผมยอมรับแต่โดยดี แต่สุดท้ายก็ไม่โดนกัก แกคงจะไปรู้มาที่ผมทำข้อสอบแบบนั้นเพราะว่าผมต้องการจะออก เลยไม่กัก เพราะกลัวว่าผมจะรู้สึกแย่เข้าไปอีก ผมมีชีวิตแบบเซ็ง ๆ ทั้งในและนอกรั้วโรงเรียน ในระหว่างที่รอคำตอบจากพ่อและแม่ว่าจะให้ผมออกได้หรือไม่ จนในที่สุด พ่อก็บอกว่าจะให้ออก แต่แล้วผมก็ได้เห็นแม่ร้องไห้เสียใจ และก็ตัดสินใจว่า จะต้องเรียนต่อไปจนจบ หลังจากนั้นก็ค่อยว่ากันใหม่

จนในที่สุดก็จบออกมาจนได้ และเมื่อได้มาอยู่เรือ ผมก็ได้ค้นพบเหตุผลที่ผมได้มาเป็นทหารเรือ มันคงเป็นพรหมลิขิต เป็นโชคชะตาอะไรสักอย่างที่ทำให้ผมได้มาผูกพันกับทะเล ตลอดชีวิตที่ผ่านมา ผมไม่เคยรู้สึกดีกับท้องทะเล เท่ากับตอนนี้เลย คนส่วนใหญ่มักจะชอบทะเล เพราะความสวยงามของชายหาด , ความสวยงามของปะการังและปลาทะเลที่สวยงาม แต่สำหรับผม ผมชอบ จนรู้สึกว่ามันเป็นความรัก ความหลงใหลในท้องทะเล แม้แต่ตอนที่มองออกไปแล้วเห็นแต่น้ำกับฟ้า หรือแม้แต่ตอนที่ต้องอยู่ในท้องทะเลเป็นเดือน ๆ เดินออกมาภายนอกเรือเมื่อไหร่ก็เห็นแต่น้ำกับฟ้า หรือแม้แต่ตอนที่ท้องทะเลบ้าคลั่ง แต่ผมก็ยังรักทะเล ทุกครั้งที่ได้มองท้องทะเล ผมก็จะรู้สึกถึงความสงบนิ่งของจิตใจอย่างประหลาด รู้สึกว่าตัวเองเกิดแรงบันดาลใจ ในการสร้างงานศิลปะ น่าแปลกที่ผมมักจะชอบทำเว็บ , ตกแต่งภาพ , ถ่ายรูป หรือเขียนบทความตอนอยู่ในท้องทะเล ไม่ใช่เพราะความน่าเบื่อที่ต้องอยู่แต่ในเรือ แล้วก็เลยพยายามหาอะไรทำ แต่มันเกิดแรงกระตุ้นให้ผมอยากทำงานศิลปะ นี่เองล่ะมั้งที่ผมได้มาเป็นทหารเรือ แม้ออกจะเป็นเหตุผลที่แปลกประหลาดที่สุดก็เถอะ

นักเรียนนายเรือ

Comment

Comment:

Tweet

หวะเดคะ อ่านเนื้อฟามเก๊ทเยอะรุย ยักทราบว่าโดยปกติทะเลลึกแค่ไหนหน๋อ sad smile

#33 By ใบตอง (119.31.24.70) on 2012-01-23 12:59

แฟนแอนเป็นทหารเรือผลัด2/2554ไปกลับมาลอด2แล้วแต่งว่าไม่รู้ว่าแบ่งหน่อยแล้วได้กลับกี่วันแล้วตอนไหน

#32 By แอน (49.48.177.165) on 2011-09-14 20:57

แม้ทะเลจะทำให้หนูเกือบตายมาครั้งนึง

แต่ถ้าให้เลือกว่าอยากไปที่ไหนในตอนนี้

ที่แรกคือทะเล และที่สุดท้ายก็คือทะเล^^

#31 By MATAN on 2010-05-22 12:43

อยากเรียนเป็นทหารเรือค่ะ

#30 By ปุยฝ้าย (58.8.152.92) on 2009-10-03 11:03

บางครั้ง โชคชะตา หรือ พรหมลิขิต ก็เป็นคำอธิบายเรื่องบางเรื่องได้เป็นอย่างดีนะคะ

เราเป็นในสิ่งที่ไม่ได้เลือก..แต่เราก็มีความสุขกับมันในท้ายที่สุด


นี่แหละค่ะ
เหตุผลของ

โชคชะตาดีดี

#29 By fah (161.200.255.162) on 2009-05-20 20:52

Do you believe in destiny?

ช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา ได้ยินคำว่า "มันเป็นโชคชะตาที่ทำให้มีวันนี้" จากปากของพรานทะเลท่านหนึ่ง..

และเมื่ออ่านเอนทรี่นี้โดยละเอียด.. คิดว่ามันอาจเป็นเรื่องของโชคชะตาที่พรานท่านนั้น ได้กล่าวไว้จริงๆ...

หวังเป็นอย่างยิ่งว่า โชคชะตา...อาจจะทำให้หนึ่งในสองของเจ้่าตัวน้อยของแม่ มีโอกาสเดินตามรอยเจ้าชายน้อยบ้างจ้ะ



big smile

#28 By Aphrodite (118.173.164.248) on 2009-03-22 19:31

อยากเป็นแฟนทหารเรือ question สุดๆๆ

#27 By น้ำหวาน (203.144.180.65) on 2009-03-22 17:25

"บางครั้งโชคชะตาก็เป็นผู้นำทางเรา"

#26 By เครื่องแบบเป็นต่อ (124.121.123.146) on 2008-09-14 13:24

ราชนาวีชาติ เราใจทหารเรือกล้าหาญ ราชนาวีต้องการเราทหารเรือรักชาติ..... big smile

#25 By lovnavy (118.173.54.14) on 2008-02-11 19:12

'โชคชะตา' big smile 'พรหมลิขิต'

#24 By ^^ (203.118.84.77) on 2008-02-08 10:38

เราก็เรียกว่าผ่าเหล่าเลยนะ เพราะที่บ้านเราผู้หญิงก็เรียนแบบที่ผู้หญิงเค้าเรียนกัน เราก็ผ่าเหล่ามาเรียนแบบผู้ชาย เรียนช่างอ่ะ ช่างอิเล็กฯ อิอิ สนุกดีนะเรียนแบบผู้ชาย เทคนิคไม่ได้น่ากลัวอย่างที่ใครๆเค้าคิดกันหรอกนะ มันมีอะไรที่เป็นพี่เป็นน้องกัน แต่คนไม่ดีก็มีก็เหมือนโรงเรียนทั่วไปอ่ะแหละ อาจจะแสดงออกมาทางอารมที่รุนแรงกว่าแค่นั้นเอง เราตั้งใจไว้ตั้งแต่ป.6เลยอ่ะว่าจะเข้าเทคนิค แล้วเราก็ได้โควต้ามาเรียนตอนจบม.3 ชีวิตเราก็เปลี่ยนไปตั้งแต่นั้นมา เราก็เลยคล้ายๆผู้ชายไปเลยแต่เราไม่ได้เป็นทอมนะ เราก็เป็นผู้หญิงนี้แหละแต่ติดนิสัยห้าวมานิดแค่นั้นเอง
มีเรื่องไรดีๆก็ส่งเมล์มาคุยกับเราได้นะ เราก็เขียนไดอารี่เหมือนกัน แต่เป็นแบบว่าในสมุดอ่ะนะแลกเปลี่ยนความคิดกันได้ นี่เมล์เรา pt_pt24@hotmail.com

#23 By vampire (203.113.41.41) on 2007-09-17 21:19

ทะเลมีเสน่ห์แงมนต์ขลังดีจัง อยากเกิดเป้นผู้ชายบ้างจัง จะไปเรียนมั้ง จะได้อยู่กับท้องฟ้าและน้ำทะเลมั้งจัง

#22 By akashi (202.142.202.87 /10.88.50.32) on 2007-08-30 11:13

ผมเองได้เรียนการตลาดเพราะเจอพ่อบังคัง บอกเรียนอย่างอื่นจะไม่รวย เนื่องจากเป็นลูกเจ๊ก จึงทำตาม แน่นอนผลการเรียนไม่ค่อยดีเพราะไม่ชอบ ชอบคอมพิวเตอร์มากกว่า
มียกเว้นวิชาพวกบัญชี สถิติ ไฟแนนซ์ จะชอบมาก ทำเกรดได้ด้วย
ถ้าถามว่าทำไมตอนนั้นไม่ฝืน ดิ้นบนพื้น ขัดขืนไม่เรียนตามที่พ่อบอก เพราะตอนนั้นผม "เลือก" ที่จะทำตามใจพ่อมากกว่าใจตัวเอง ถ้าถามต่อว่าเสียใจมั๊ยที่ "เลือก" แบบนั้น ก็ต้องตอบว่า ไม่เสียใจเลย ที่ผมเลือกตามใจพ่อแบบนั้น ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ว่าผมเลือกผิดหรือถูก เพียงแต่ ณ วันเวลานั้น ผมต้องเลือก ตามสถานการณ์ เวลา ข้อจำกัดและข้อมูลในสมองที่มีอยู่ และสามารถเลือกได้เพียงอย่างเดียว เพราะงั้น สิ่งที่ผมเลือกจึงเป็นตัวเลือก "ที่ถูกที่สุด" และ "ที่ดีที่สุด" เสมอครับ

#21 By มนุษย์กล่อง on 2007-05-09 23:43

นู๋เป๋อก็อยากเป็นทหารเรือเหมือนกันครับ อาจจะเป็นเพราะความชอบท้องทะเลที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา เหมือนกับมีความสงบเงียบและมีสิ่งต่าง ๆ อีกมากมายให้ค้นหาและเดินทางออกไปสู่โลกกว้าง และมีคลื่นลมพายุโหมกระหน่ำที่บ้าคลั่งสามารถกลืนทุกสิ่งทุกอย่างให้จมลงสู่พื้นมหาสมุทรได้ในบัดดล

เสียดายครับ เลยวัยนั้นมาแล้ว ถ้าย้อนกลับไปได้ ผมจะทำความฝันในวันนี้ให้เป็นความจริงครับ
ษา

#17 By ทวิภพ (61.19.158.11 /192.168.212.6) on 2006-07-24 10:34

ชอบความสวยงามของทะเลนะคะ แต่กลัวความไม่แน่นอนของทะเลค่ะ

#16 By ~นิ้วก้อย~ on 2006-07-20 01:12

ได้อ่านแล้วรู้สึกว่า ได้ความรู้เยอะ
รู้สึกว่าทะเลมีคุณค่ามากๆ

#15 By jinny (202.129.15.248) on 2006-07-19 17:28

ท้องทะเลหรอ..........กลัวจมน้ำ เพราะว่ายน้ำไม่เป็นหง่ะ เศร้า.........

#7 By Juliet (211.5.150.153) on 2005-10-21 09:38

ให้แง่คิดดีจังเรยค่ะ ^^ งิงิ ไว้จาแวะมาดูเรื่อยๆนะคะๆ

#6 By ♪~❤~Minmin~❤~♪ on 2005-10-10 09:42

แรงบันดาลใจมันเกิดได้ทุกๆที่นะคับ และมันก็เป็นแรงผลักดันให้คนเราทำอะไรได้เกินขีดความสามารถของตัวเอง การที่คุณได้อยู่ในเรืออาจทำให้ใจสงบ เลยได้รับฟังแรงบันดาลใจจากตัวคุณได้เด่นชัดขึ้นมั๊งคับ
คนเมืองอย่างผมการที่จะรับฟังแรงบันดาลใจของตัวเองมันเป็นเรื่องที่ยากนะ เพราะมันมีเสียงจากสิ่งอื่นๆรบกวนเต็มไปหมดกว่าจะนึกได้ว่าเราอยากจะทำอะไร บางทีมันก็สายไปแล้ว
ศิลปะมันเกิดได้ทุกทีแหละคับตราบใดที่คนเรายังมีปัญญาและอารมณ์ เพราะทั้งสองอย่างนี้ก่อให้เกิดศิลปะ
ขอให้มีความสุขกับท้องทะเลและศิลปะนะคับ จะเอาใจช่วย

#5 By SleepSheep on 2005-10-09 23:05

บางครั้งความดันทุรังให้เราทำในสิ่งดีก็มีประโยชน์เหมือนกันเนอะ ชอบไปเที่ยวทะเลแต่สิ่งที่ชอบที่สุดก็คือ ประภาคาร ทหารเรืออย่างคุณก็คงรู้ดีกว่าประภาคารมีไว้ทำไมใช่มั้ยล่ะ คงไม่ใช่แค่สิ่งก่อสร้างที่สวยงามเท่านั้น ลืมบอกไป เราตามอ่าน blog คุณ เกือบหมดแล้วล่ะ น่าอ่านดีไว้มีเวลาจะเข้ามาอ่านใหม่นะ เราแอดเมลคุณไว้นะ ถ้ามีโอกาสคงได้คุยกัน

#4 By lighthouse (58.10.193.195) on 2005-10-09 21:54

พี่เคยได้ยินไหม
ท้องทะเลเป็นบ่อเกิดแห่งปัญญาเท่าๆกับที่ท้องฟ้านั้นสร้างสรรค์จินตนาการ?
ตอนหนูเรียนอารยธรรมตะวันตกตอนปีหนึ่งอาจารย์บอกว่าที่ชาวกรีกนั้นมีภูมิปัญญาด้านปรัชญามากกว่าชาติอื่นเป็นเพราะมีสภาพภูมิประเทศที่ล้อมรอบด้วยทะเล หนูไม่รู้หรอกว่าเพราะอะไร...ทำไมอาจารย์ถึงบอกอย่างนั้น
แต่พอช่วงนึงที่ตัวเองต้องจบเล่มนิยายให้ได้ มันมีปัญหาคือหัวไม่ค่อยแล่นจนแทบจะเลิกนัดไปหัวหินกับเพื่อน แต่พอได้ไป ได้มองทะเล เที่ยวทะเล (ได้เล่นน้ำหนเดียว นอกนั้นเที่ยวตามหาด) มันก็แฮปปี้แฮะ...กลับมาสามารถจบเรื่องได้เร็วและราบรื่นกว่ามาก
ถ้าอยู่บนฝั่งชอบมองทะเลเวลามีพายุ ถ้าอยู่บนเรือชอบทะเลเรียบๆ (เคยขึ้นเรือจักรีฯออกอ่าวไทยแล้วเจอฝนหนัก สนุกสนาน สองคนแม่ลูกลงจากดาดฟ้าเรือเกือบเป็นคนสุดท้าย)
แต่ไม่ว่าเวลาไหนทะเลก็สวย...ที่ตาเห็น แต่ในใจก็ต้องมีสติแหละ ประมาททะเลไม่ได้ เผลอหน่อยได้ตายแหงแซะ

ชอบทะเลที่มีน้ำกับฟ้ามากกว่าทะเลกับหาดทรายเหมือนกัน...
เพราะบนหาดทรายไม่มีหนุ่มหล่อให้เหล่...ชิ -"-

#3 By เมพหมี shakri on 2005-10-09 12:08

เพื่อนเราคนนึง ต้นตระกูลเป็นตำรวจมาโดยตลอด
แต่คนนี้กลับผ่าเหล่า ... มาเป็นทหารเรือ อาจจะเพราะหลงรักทะเลเหมือนคุณ
เราไม่รู้ว่าคุณจะภูมิใจไหม เราอยากบอกว่า ณ เวลานี้ "ทหารเรือ" เป็นทหารที่สามารถพึ่งพาและเชื่อใจได้มากที่สุด

ย้อนกลับไปที่คุณ comment ในบล็อกเรา ... เขาอาจจะมีผลงานมากที่สุด เพราะเขาโปรโมทตัวเองเก่งที่สุด เขาใช้อำนาจได้เก่งที่สุด และยังคงกระเหี้ยนกระหือรืออยากได้มันมากขึ้นไปอีก ... และบางอย่างอาจจะเป็นเรื่องเล็กๆ แต่ทำให้เรารังเกียจได้มากที่สุด คือ คำผรุสวาทไม่น่าจะหลุดออกมาจากปากคนระดับผู้นำ ... เหมือนขาดสติ

#2 By ++ HoORaY ++ on 2005-10-09 12:03

ทะเลล้วนมีแต่สิ่งน่าหลงไหล

#1 By - LittleMonkey - on 2005-10-09 10:32

Facebook