บันทึกไม่ประจำวันของเจ้าชายน้อย

ชีวิตประจำวันของทหารเรือคงไม่น่าสนใจเท่าไหร่ หากเรือเทียบอยู่กับท่า หรือภาษาแสลงของทหารเรือว่า แปะเขื่อน แต่จะน่าสนใจกว่า เมื่อเรือออกไปในทะเล เพราะนั่นหมายถึงการผจญภัยได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว และชีวิตประจำวันก็จะต้องเปลี่ยนไปแล้ว เริ่มจากที่ต้องเข้ายาม (ทหารเรือเขาเรียกว่า เข้ายาม ไม่ใช่ เข้าเวร เหมือนเหล่าอื่น ๆ มีเพียงบางหน่วยเท่านั้น ที่ใช้คำว่า เข้าเวร) ผลัดละ 2 , 3 , 4 หรือแม้แต่ 6 ชั่วโมง ก็แล้วแต่เรือ และสถานการณ์ในขณะนั้น ดังนั้นชีวิตตลอดเวลาที่เรือเดินอยู่ในทะเล จึงเรียกได้ว่าเป็น วงจรชีวิตแห่งการเข้ายาม ก็คือ เข้ายาม แล้วก็ไปพักผ่อน เพื่อเตรียมตัวมาเข้ายามต่อ ผมจะไม่ขอเอ่ยถึงเรื่องการเข้ายามในตอนนี้ แต่จะขอเอ่ยถึงช่วงเวลาในการพักผ่อนของพวกเราแทน เนื่องจากน่าสนใจกว่ากันเยอะ

ยามที่พวกเราพักผ่อน มีกิจกรรมให้ทำอยู่หลากหลาย ตั้งแต่ ดูหนัง ซึ่งเราเช่ามาทีละเยอะ ๆ ซึ่งเจ้าของร้านก็ใจดี ให้เช่ามาดองเป็นเดือน ๆ เรื่องการดูทีวีนี่ไม่ต้องพูดถึง เพราะว่ารับสัญญาณโทรทัศน์ไม่ได้ แต่ก็สามารถรับสัญญาณจาก UBC ได้เป็นบางครั้ง ถ้าเรือวิ่ง ถือเข็มเดียว (ทหารเรือ เขาเรียกทิศทางการเดินเรือว่า เข็ม ซึ่งมีทั้งหมด 360 องศา ตามองศาในเข็มทิศนั่นเอง การวิ่งถือเข็มเดียว ก็หมายถึงเรือไม่เปลี่ยนทิศทาง) แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น พื้นท้องทะเลต้องเรียบด้วย ถ้าคลื่นแรงก็หมดสิทธิ์

กิจกรรมต่อไป ก็คือ เล่นเกมส์ ซึ่งก็มีตั้งแต่ Play Station แต่อันนี้มีเล่นกันน้อยครับ เพราะมันเล่นได้อย่างมากแค่ สองคน เครื่องเล่นเกมส์จะเป็นเครื่องส่วนตัวที่เอามากันเอง แต่ทีวีนั้นเป็นของส่วนรวม ถ้าเสียงส่วนมากไม่เล่นก็อดไปครับ เกมที่เล่นก็เห็นมีอยู่เกมเดียวคือ Winning Eleven เกมประเภทอื่น ๆ ก็ได้แก่ หมากกระดาน อย่าง หมากรุก , หมากฮอส , สกา บางพวกก็เล่น โดมิโน ถ้าไฮโซหน่อยก็เล่น ครอสเวิร์ด หรือ Risk ครับ ส่วนใครที่คิดจะเล่นไพ่ ก็หมดสิทธิ์ครับ เพราะถือว่าผิดกฏหมาย

สำหรับพวกที่ไม่เมาเรือ หรือช่วงเวลาที่ทะเลเรียบก็จะอ่านหนังสือกัน เรื่อง เพชรพระอุมา และนิยายกำลังภายในของท่านโกวเล้ง นี่ถือว่ายอดฮิต มีกันแทบทุกลำ ส่วนพวกเด็กใหม่ ๆ ที่เพิ่งมาลงเรือ ก็อาจจะโดนสั่งให้อ่านหนังสือ หรือศึกษาหาความรู้เพิ่มเติม อดพักผ่อนเหมือนรุ่นพี่ ๆ คนอื่น ๆ นอกนั้น ก็อาจจะฟังเพลง จากเครื่องเล่น walkman หรือ mp3 และนั่งคุยเล่น ไปตามเรื่องตามราว ส่วนคนที่ไม่รู้จะทำอะไรแล้ว ก็นอนครับ สำหรับผมนั้น ส่วนมากแล้วจะเล่นเกมส์ จากเครื่องคอมพ์ หรือไม่ก็แต่งนิยาย เรื่องสั้น ทำเว็บ ตกแต่งภาพ หรือว่า ถ่ายรูป ครับ (ไฮโซมั๊ยครับ)

เมื่อเวลาเย็น แดดร่มลมตก คลื่นไม่แรง ก็จะออกมาวิ่งกันบนดาดฟ้าเรือ ออกกำลังเล็ก ๆ น้อย อันนี้ทำได้เฉพาะเรือใหญ่ ที่มีพื้นที่นะครับ เรือเล็ก ๆ คงได้แค่ กระโดดตบ , ยึดพื้น , ซิทอัพ อยู่ท้ายเรือ ก็ถือว่าเป็นการยืดเส้นยืดสายเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่ให้ร่างกายมันรู้สึกเมื่อยล้าน่ะครับ

อย่างไรก็ตาม เวลาว่างมักจะมีหลังเลิกงานไปแล้ว ซึ่งก็คือ หลังสี่โมงเย็น เพราะเวลางานนั้น มักจะมีการฝึกอยู่ตลอดเวลา เพราะเราให้ความสำคัญกับการฝึกเสมอ ดังนั้นเมื่อเรือออก ถือเป็นโอกาสดีที่จะได้ฝึกในสถานการณ์จริง เมื่อเวลาที่เรือเดิน ก็จะมีกิจกรรมเพียงเท่านั้นแหละครับ ไม่มีอะไรให้ทำมากเท่าไหร่ อีกทั้งทุกคนก็มักจะเหน็ดเหนื่อยและอ่อนล้าจากการเข้ายามอยู่แล้ว ยิ่งเดินเรือหลาย ๆ วัน สักสี่วันขึ้นไป ก็จะเริ่มเครียดและอ่อนล้ามากขึ้นครับ ดังนั้นเมื่อเรือทิ้งสมอจึงมีกิจกรรมให้ทำมากกว่า แต่ก็ยังต้องเข้ายามกันอยู่ แต่จะปรับตามสถานการณ์เป็นสำคัญ

กิจกรรมยามเรือจอดทอดสมอ ที่พวกเราชอบทำเป็นที่สุด ก็คือการตกปลา และตก(ปลา)หมึก (แต่ผมคนหนึ่งล่ะที่ไม่ชอบตก รอกินอย่างเดียว) ท้องทะเลไทยนั้นอุดมสมบูรณ์มาก มีปลา และ หมึกอยู่เยอะแยะไปหมด พวกเรามักจะตกได้ตลอดล่ะครับ เมื่อตกมาได้ก็จะนำไปประกอบอาหาร ทั้ง ทอด , แดดเดียว , ต้มยำ , หรือแม้กระทั่ง นำไปใส่มาม่าก็อร่อยแล้ว เพราะสดมาก ๆ ขอบอกเลยครับว่า หมึกที่ตกขึ้นมาได้แล้วนำไปประกอบอาหารทันทีเนี่ย ทั้งกรอบ ทั้งหวาน ไม่เคยกินเนี่ยจินตนาการไม่ถูกเลยครับ มันต่างจากหมึกที่ไปซื้อกินในตลาดมากมายทีเดียว รสชาติความหวานและความกรอบมันหายไปหมดแล้ว เมื่อไปถึงตลาดน่ะครับ

ในยามที่เรือจอด ภาพที่เห็นจนเจนตามากที่สุดภาพหนึ่งก็คือ ภาพประจำเรือ (ทหารเรือนั่นแหละครับ) ขึ้นมาโทรศัพท์ตามดาดฟ้าเรือ โทรหาลูก หาเมีย หาแฟน เป็นภาพที่ดูแล้วมีความสุขครับ ดูแล้วน่ารักดี บางคนก็คุยกันกระหนุงระหนิง เนื่องจากเพิ่งจีบกันใหม่ ๆ บางคนก็คุยกับลูก ด้วยความเป็นห่วงเป็นใย อย่าลืมทำการบ้านนะ , อย่ากวนใจแม่เค้าล่ะ , ไปโรงเรียนอย่าดื้อกับคุณครูนะครับ และก็ พ่อรักลูกนะ ไม่นานพ่อก็กลับแล้วล่ะ เห็นมั๊ยครับ ทหารเรือเค้ารักครอบครัวกันขนาดไหน แต่หากเรือมาจอดนาน ๆ ก็จะเริ่มมีทะเลาะกันแล้วครับ โดยเฉพาะคู่ที่แฟนตัวเองยังไม่ชินกับการห่างเหินเป็นเวลานาน ๆ บางคนมีปัญหา ทะเลาะกันมาก ๆ ถึงกับต้องเข้ามาปรึกษากับนายทหารมาขอกลับบ้านกันเลยทีเดียว ก็ได้แต่บอกว่า ให้อธิบายให้แฟนเค้าเข้าใจซะ ว่าเรือมาปฏิบัติภารกิจ ถ้าไม่เข้าใจก็เลิกกันไปเลย อ้าว ประโยคหลังนี่คิดในใจนะครับ ไม่ได้พูดหรอก

นี่แค่ส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันของพวกเราเท่านั้นนะครับ ไว้งวดหน้าจะมาเล่าเรื่องอื่น ๆ อีก ถ้าชอบอ่านก็คอมเมนต์มานะครับ ถ้าไม่ชอบจะได้เปลี่ยนเรื่อง